No squatter in prison!

In 2017, the Koukaki Squatting Community was created. Three abandoned houses were occupied at the streets of 45 Matrozou, 21 Panaitolio and 3 Arvali in the neighbourhood of Koukaki. A neighbourhood, close to the Filopappou Hill and the Acropolis, which was downgraded during the memorandum years and then exploited by tourism and heavily gentrified.

In 2017, through collective effort the houses became habitable, flourishing as spaces for housing and political struggle. The doors of the squatted buildings were open to those who wished to counterattack state violence and injustice, to those needing shelter or the community’s solidarity structures, to those seeking a collective way of living, as well as to the people of the neighborhood. Besides assemblies and the events, the squats hosted a lending library, public showers and laundries, and a clothing exchange bazaar.

After about three years and having fought back several attacks by fascists and cops, and amongst a wave of evictions of self-organized spaces, the houses got evicted by the greek state.

In January 2020, the squatters of the Koukaki Community made the political decision to return to two of the buildings and re-enter them, accompanied by mass gatherings. When the state forces arrived, they violently attacked the solidarity gathering and started trying to invade the buildings in order to evict them.

A passionate and militant defense from inside the house hold them off for several hours. Till at one point the cops managed to enter the building of Matrozou, where they brutally arrested five people who they found inside.

On April 30, in front of the Appeal Court in Athens, Greece, a comrade will stand trial again for the militant defense of the houses – after having been sentenced to 77 months in the first instance.

The uncompromising and militant defense of the spaces that we fill with the love for life, community and the radicalization of social struggles sheds sparkles onto the imposed monotony and indifference of the concrete deserts. The determination we find in the three years period of the existence of Koukaki Squat Community and its try of reoccupation was and is inspiring.

In May 2018 comrades from the Koukaki squats participated in the Chaos- and Diskussiondays in Rigaer Straße.

We agreed that taking a ground in the city and defending it with the neccessary means is important for every movement which resists against capitalist and state opression. The defense of Matrozou 45 is in line with our proposal for social self-defense.

Shortly after the Koukaki evictions in 2020, our street was a place of solidarity action to the evicted.

Freedom blossoms like a flower in spring, right where we act collectively and combative!

No comrade left alone in the hands of the state!

In solidarity with the accused now in front of the Appeal Court in Athens on April, 30th and every resisting space,

love and rage,

Rigaer94

Taken from: https://rigaer94.squat.net/2026/04/29/another-crack-in-the-concrete-solidarity-to-the-comrades-facing-trial-on-april-30th-in-the-matrozou-case-in-athens/

Χτες, Πέμπτη 30/4, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση από αλληλέγγυο κόσμο για το εφετείο σχετικά με την ανακατάληψη της Ματρόζου 45. Στην Ευελπίδων παρευρέθηκαν οι μπάτσοι- μάρτυρες κατηγορίας και η δικηγόρος τους, υποψήφια βουλευτής της ΝΔ, Εβίτα Βαρελά. Η παρουσία δικηγόρου των αστυνομικών μαρτύρων κατηγορίας υπογραμμίζει την πολιτική επαγρύπνιση και καθοδήγηση της υπόθεσης από τον κρατικό μηχανισμό.

Λόγω απεργίας των δικαστικών υπαλλήλων η έδρα αποφάσισε την εκδίκαση 3 μόνο υποθέσεων που προορίζονταν για παραγραφή και ανέβαλε όλες τις υπόλοιπες. Η δίκη αναβλήθηκε για τρίτη φορά και για τη νέα ημερομηνία αναμένεται εκ νέου κλήση το επόμενο καιρό.

Παρακολουθούμε ενεργά την μετάθεση της δίκης για δεύτερη φορά και καλούμε σε απολογιστική διαδικασία την Πέμπτη 7/5 στις 18:30 στα Προσφύγικα της Λ. Αλεξάνδράς όπου θα συζητηθούν και οι προοπτικές της συνέλευσης.

Την Τρίτη 5/5 εκδικάζεται και η υπόθεση του αλληλέγγυου κόσμου που συλλήφθηκε έξω από την Ματρόζου 45 κατά την ανακατάληψη. Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια της Ευελπίδων στις 9 π.μ.

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΥΚΑΚΙ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΗΣΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

10 100 1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ Σ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

Νίκη στην απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή και τον αγώνα της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών

Συνέλευση αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου

nosquatterinprison.noblogs.org

nosquatterinprison@systemli.org

Μέσα στην ιστορία του πολύμορφου αγώνα ενάντια στην κρατική κυριαρχία, οι απαλλοτριωμένοι χώροι των καταλήψεων αποτελούσαν – και πάντα θα αποτελούν – ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία και βασικούς τόπους συνάντησης του α/α-χώρου. Πρόκειται για εγκαταλελειμμένα κτίρια που μετατρέπονται σε ζωτικούς χώρους πραγμάτωσης ιδεών και προταγμάτων έξω και πέρα από την υπάρχουσα συνθήκη απομόνωσης και σχέσεων εκμετάλλευσης. Αποτελούν τους χώρους όπου ζητήματα βασικών βιοτικών –και όχι μόνο –αναγκών και επιθυμιών μας προσπαθούν να απαντηθούν συλλογικά και στη βάση της αυτοοργάνωσης. Χώρους συμπερίληψης, όπου τα αποκλεισμένα αυτής της κοινωνίας μπορούν να χωρέσουν, όπου κάθε λογής καταπίεση και εξουσιαστική βία αντιπαλεύονται στη βάση της οριζοντιότητας και της αντιιεραρχίας. Είναι σπίτια αγώνα, σημεία ζύμωσης των ιδεών και οργάνωσης των δράσεών μας, καταφύγια από την κρατική καταστολή. Είναι οι χώροι που συμπυκνώνουν “το εδώ και το τώρα” όλων των αναρχικών και αντιεξουσιαστικών προταγμάτων μας. Ως τέτοιες, οι καταλήψεις είναι διαχρονικά στο στόχαστρο του κράτους, αγκάθια στην κανονικότητα που προσπαθεί να επιβληθεί ισοπεδωτικά σε όλα τα κοινωνικά πεδία. Η ιστορία του καταληψιακού κινήματος στην Ελλάδα είναι μεγάλη, γεμάτη στιγμές έμπνευσης και μαχητικές υπερασπίσεις των σπιτιών ενάντια στο κράτος, και απώλειες που αναμφισβήτητα κόστισαν στη συλλογική μας συνείδηση.

Ήδη από το φινάλε της τετραετίας της “πρώτης φοράς αριστεράς”, ξεκίνησε μια πιο συντονισμένη και συνεχής επίθεση ενάντια στο καταληψιακό κίνημα. Κι αν τότε το επίκεντρο ήταν τα Εξάρχεια, με τη διάθεση του κράτους να σπάσει τα σπίτια που είχαν ανοίξει προκειμένου να καταστεί δυνατή η αλληλεγγύη στο πλήθος μεταναστριών και προσφύγων που είχε βρεθεί στην Αθήνα, αλλά και με τον εξευγενισμό της περιοχής να είναι προ των πυλών, η ΝΔ έπιασε το κατασταλτικό νήμα –ήδη από την προεκλογική περίοδο– και επέκτεινε τις επιθέσεις σε όλη την επικράτεια. Το αποτέλεσμα της επίθεσης αυτής, με τα “τελεσίγραφά” της και την άπλετη βία της ήταν βαρύ, με πολλά σπίτια να εκκενώνονται και με συντρόφια να βρίσκονται τραυματισμένα και διωκόμενα. Κατέγραψε όμως και στιγμές αγώνα και αλληλεγγύης τις οποίες φέρουμε όλα μας στις συνεχιζόμενες αντιστάσεις που προβάλουμε απέναντι στον κρατικό μηχανισμό. Μαχητικές αντιστάσεις όταν οι μπάτσοι βρίσκονται έξω από την πόρτα, ανακαταλήψεις ξανά και ξανά των κτιρίων μας, πορείες σε γειτονιές που θυμίζουν ότι οι επιλογές του κράτους έχουν κόστος και δε μένουν αναπάντητες.

Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου αποτελούταν από τρία κατειλημμένα κτίρια επί των οδών Ματρόζου, Παναιτωλίου και Αρβάλη, τα οποία ανοίχτηκαν το 2017. Στο διάστημα που παρέμειναν ανοικτά, αποτέλεσαν χώρους κοινωνικής αλληλεγγύης και αγώνα, φιλοξενώντας πλήθος εγχειρημάτων και συμμετέχοντας σε αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό της γειτονιάς και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοππάπου. Έγιναν πολλές φορές στόχος φασιστικών εμπρηστικών επιθέσεων και εκκενώσεων, με το κράτος να χρησιμοποιεί κάθε μέσο ενάντια στους κατοίκους των σπιτιών (χημικά, πλαστικές σφαίρες κτλ). Οι αντιστάσεις των συντροφιών που υπερασπίστηκαν τα κτίρια αυτά στις εκκενώσεις και τις ανακαταλήψεις τους, οι εικόνες των, πολύχρωμων από τις μπογιές και αποκαρδιωμένων από το πλήθος πραγμάτων που έπεσαν πάνω στα κεφάλια τους, μπάτσων, ενέπνευσαν τους αγώνες που δόθηκαν για μια σειρά από υπερασπίσεις και ανακαταλήψεις σπιτιών στην συνέχεια.

Πέρα από τη βία που δέχτηκαν τα συντρόφια που ενεπλάκησαν από διάφορες θέσεις στην υπεράσπιση της κοινότητας των καταλήψεων αυτών και πέρα από την ίδια την απώλεια των χώρων μας, συνέπεια των αντιστάσεων υπήρξε και ο μεγάλος αριθμός διώξεων αγωνιστριών και αγωνιστών. Οι καταληψίες της κοινότητας βρίσκονται διωκόμενες/οι σε μια σειρά από υποθέσεις σχετικά με όλες τις εκκενώσεις, τις οποίες πολέμησαν μέσα στα χρόνια υπερασπιζόμενα με συνέπεια τις επιλογές και τα προτάγματά τους. Στις 30 Απριλίου θα διεξαχθεί το δικαστήριο σε δεύτερο βαθμό για την υπεράσπιση του κτιρίου της Ματρόζου 45 τον Γενάρη του 2020 απέναντι στην εκκένωση που ακολούθησε την ανακατάληψη των κτηρίων της Ματρόζου και της Παναιτωλίου. Η συνθήκη που έχει διαμορφωθεί είναι ιδιαίτερη, καθώς το πρωτόδικο δικαστήριο, ενταγμένο πλήρως στο κλίμα των ημερών, με την ΝΔ και τον Χρυσοχοΐδη να προσπαθούν να αντλήσουν πολιτική υπεραξία από το θέμα βάζοντας τα μίντια να ζητάνε φυλακίσεις και τους μπάτσους –με μπροστάρη τον φασίστα Πλεύρη– να προσπαθούν να πάρουν ρεβάνς με μηνύσεις, καταλήγει στην πρωτοφανή βάσει στοιχείων και συνθήκης απόφαση των εξίμισι χρόνων (εκτίσιμη ποινή) φυλάκισης με αναστολή μέχρι το εφετείο.

Η απόφαση αυτή φυσικά δεν έρχεται εν κενώ. Πλην της βούλησης της ΝΔ να παράξει υπεραξία από κάθε λογής κατασταλτική επιλογή, το ελληνικό κράτος εδώ και αρκετά χρόνια εξελίσσεται νομικά και κατασταλτικά στα πρότυπα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών, κάνοντας σαφές ότι η επίθεση ενάντια στα κινήματα και στους τρόπους που αυτά συγκροτούνται αποτελεί κεντρική στρατηγική του. Επιλογή, που σε συνδυασμό με τις συνεχόμενες αναθεωρήσεις του Ποινικού Κώδικα και την αυστηροποίηση των ποινών που αυτός εισάγει, αναβαθμίζει τον κίνδυνο φυλάκισης (πραγματικής ή και εναλλακτικής) για τις περιπτώσεις μικροπαραβατικότητας και για πολιτικές δράσεις που παλαιότερα δεν είχαν αυτή την αντιμετώπιση. Τα αποτελέσματα είναι ήδη μπροστά μας, με τις φυλακές να ασφυκτιούν από το ολοένα αυξημένο πλήθος ανθρώπων που καταλήγουν εντός τους και με τις ποινές να είναι, τόσο οικονομικά όσο και σε διάρκεια, εξοντωτικές σε μια σειρά υποθέσεων. Αν και η συγκεκριμένη υπόθεση δικάζεται βάση παλαιότερου ποινικού κώδικα, η πρωτόδικη απόφαση εντάσσεται πλήρως στο δόγμα νόμου και τάξης που επιδιώκουν να επιβάλουν οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους, το οποίο εδώ επιχειρεί να στείλει για πρώτη φορά καταληψίες στην φυλακή.

Όπως σε όλες τις σημαντικές στιγμές αγώνα, το κράτος επιχειρεί πάντα να έχει την τελευταία λέξη. Και ανεξαρτήτως με το αν το επιτυγχάνει σε πρώτο χρόνο, την ώρα δηλαδή που πραγματοποιεί την επίθεση, έρχονται στη συνέχεια τα δικαστήρια ώστε να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν την δουλειά των μπάτσων. Ως συνέλευση, αναγνωρίζουμε στο εφετείο που έρχεται την ανάγκη συσπείρωσης του α/α-χώρου για την υπεράσπιση και την αλληλεγγύη των συντροφιών που έβαλαν τα σώματά τους ανάχωμα προκειμένου να υπερασπιστούν τα μέρη στα οποία ζούμε, οργανωνόμαστε και υπάρχουμε ως χώρος. Απέναντι στην ολομέτωπη και εντεινόμενη επίθεση του κράτους, ας αναβιώσουμε το πείσμα και την αγωνιστική διάθεση που μας έδωσαν εκείνες οι μέρες και ας γίνουμε ασπίδα για τα συντρόφια που βρίσκονται στη δίνη των κατασταλτικών μηχανισμών.

Στηρίζουμε και καλούμε στην συγκέντρωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 30/4, 9:00, στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων (κτ.8 αιθ.2).

ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους
και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες

Οι καταλήψεις είναι τα σπίτια του αγώνα. Είναι τα άδεια σπίτια που ο αναρχικός χώρος καταλαμβάνει και τους δίνει ζωή. Είναι τα σπίτια εκείνα που στεγάζουν τις πολιτικές μας συνελεύσεις, τα σκεπτικά, την οργάνωση των δράσεων, καθώς και τα σπίτια εκείνα που πραγματώνουν σε έναν βαθμό την κοινοβιακή ζωή με γνώμονα τα δικά μας αξιακά, την αυτοδιάθεση, τη συλλογικοποίηση των αναγκών και της καθημερινότητάς μας. Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια βρέθηκαν στο στόχαστρο της κατασταλτικής μανίας προς το τέλος της τετραετίας της ‘’αριστερής’’ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου αποτελούμενη απο 3 κτίρια, αυτό της Αρβάλη, της Παναιτωλίου και της Ματρόζου δημιουργήθηκε το 2017 από αναρχικούς/ες συντρόφους και συντρόφισσες και ως εκ τούτου ήταν αφενός ένα αναπόσπαστο κομμάτι όλων των πολιτικών αγώνων ενάντια σε καταπιεστές και εξουσία, αφετέρου ένα ζωντανό παράδειγμα της κοινοτικής ζωής στο εδώ και το τώρα, διεκδικώντας τα αγαθά που θα έπρεπε να είναι ελεύθερα. Το Γενάρη του 2020 τα κτίρια Ματρόζου και Παναιτωλίου ανακαταλαμβάνονται. Στην επικείμενη κατασταλτική επιχείρηση της Ματρόζου 45, τα συντρόφια υπερασπιζόμενα τόσο τον κεκτημένο χώρο της κατάληψης όσο και τις ιδέες που αυτό κουβαλά, αντιστέκονται με περίσσιο θάρρος κι αγωνιστικότητα. Το πρωτόδικο δικαστήριο καταλήγει στην πρωτάκουστα εξοργιστική ποινή των εξίμισι χρόνων φυλάκισης (εκτίσιμα) με αναστολή έως το εφετείο.

Στις 2 Δεκέμβρη ,λόγω της απουσίας 4 μπάτσων- μαρτύρων κατηγορίας το δικαστήριο αποφάσισε να αναβάλει τη δίκη για τις 30/4 και για αυτόν τον λόγο στηρίζουμε εκ νέου το κάλεσμα αλληλεγγύης στους/στις συλληφθέντες/ισσες Ευελπίδων κτ. 8 αίθουσα 2 στις 9.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΑ

Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών/τριών