Την Παρασκευή 24 Απρίλη αναρτήσαμε πανό αλληλεγγύης με τα συντρόφια που διώκονται για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 στον πεζόδρομο της παλιάς νομικής απέναντι από το κτίριο της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Επίσης, στις γέφυρες της δυτικής εξόδου της πόλης αναρτήσαμε πανό για τον απεργό πείνας Αρίστο Χαντζή και τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Αλληλεγγύη Αξιοπρέπεια Αντεπίθεση
Εφετείο για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 – Πέμπτη 30/4 δικαστήρια Ευελπίδων
Ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη
Αναδημοσιεύουμε το σχετικό κείμενο από το τελευταίο τεύχος του Νήριον που μοιράζουμε αυτή την περίοδο στις γειτονιές μας:
10, 100, 1000αδες καταλήψεις, ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης.
Σε έναν κόσμο που ο ανταγωνισμός, η απομόνωση και η αναρρίχηση στην πυραμίδα της συσσώρευσης και της εξουσίας, φαντάζουν φυσιολογικά, οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες έχουν επιλέξει να μην συμμετέχουν στην αναπαραγωγή του. Κεντρικός άξονας και πολιτική επιλογή των αναρχικών είναι η συλλογική ζωή, η αλληλεγγύη και το νοιάξιμο για τους «άλλους», τους κοινωνικά ευάλωτος, τους συστηματικά ξένους αυτού του κόσμου.
Οι καταλήψεις αποτελούν συλλογική λύση σε φαινομενικά ατομικές ανάγκες. Δίνουν χώρο στην ύπαρξη ενός άλλου κόσμου. Χώρο και χρόνο πραγματικό. Ο πραγματικός χρόνος ξεκινάει εκεί που σταματάμε να τρέχουμε απο το πρωί μέχρι το βράδυ για τις ατομικές μας ανάγκες, νιώθοντας τρόμο για το πόσο ανήμπορους θα μας βρει οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει (υγείας, ανεργίας, στέγης, κ.α.) και πραγματικό χώρο εκεί που ξεκινάμε να συναντιόμαστε, να συζητάμε, να τρώμε μαζί και να φανταζόμαστε έναν άλλο κόσμο. Όταν συνυπάρχουμε δηλαδή, αντί να απομονωνόμαστε.
Εκεί που συναντιούνται οι επιθυμίες μας, ανθίζουν οι δυνατότητες μας.
Πιο συγκεκριμένα για την κατάληψη της Ματρόζου 45.
Το 2017 δημιουργήθηκε η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου, που απαρτιζόταν από τρία εγκαταλελειμμένα σπίτια: Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 2, Αρβάλη 3, τα οποία λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για 3 χρόνια. Συλλογικές κουζίνες, εργασίες συντήρησης των σπιτιών, πλυντήρια και μπάνια ανοιχτά για όλους, δανειστική βιβλιοθήκη και χαριστικό παζάρι ρούχων, εκδηλώσεις, συζητήσεις και προβολές έδιναν ζωή στα μέχρι πρότινος νεκρά ντουβάρια των εγκαταλελειμμένων σπιτιών. Εδώ η ζωή γέμιζε νόημα τόσο για τους κατοίκους, όσο και για τους γείτονες που ενίσχυσαν με την παρουσία τους τις 3 αυτές καταλήψεις.
Το φθινόπωρο του 2019 ο Χρυσοχοΐδης δίνει δημοσίως τελεσίγραφο που καλούσε σε οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών ή διακανονισμό με τους ιδιοκτήτες, το οποίο έληγε στις 5 Δεκέμβρη 2019. Μια μέρα πριν την επέτειο της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου. Μια ημερομηνία στρατηγικά επιλεγμένη για να δυναμιτίσει το κλίμα.
Ακολούθησαν εκκενώσεις, συλλήψεις κι ύστερα πορείες, ανακαταλήψεις, εκκενώσεις, συλλήψεις…
Σε πείσμα του κράτους και των μπράβων του οι καταληψίες εμφανίζονταν κάθε φορά και πιο μαχητικοί και αποφασισμένοι. Έτσι στις 11/1/20 τα συντρόφια ξαναμπήκαν στα σπίτια της Παναιτωλίου και της Ματρόζου και πλαισιώθηκαν με μαζικές συγκεντρώσεις. Με την μαχητικότερη υπεράσπιση να γίνεται στην ανακατειλημμένη Ματρόζου 45.
Με μεγάλη μας χαρά βλέπαμε τα συντρόφια μας να μετατρέπουν το κτίριο της Ματρόζου σε γαλατικό χωριό και τους μπάτσους (ΕΚΑΜ και ΟΠΚΕ) να μοιάζουν με Ρωμαίους λεγεωνάριους, να δημιουργούν σχηματισμό χελώνας ενώ αλεύρι και μπογιές, τάβλι και τσιμεντόλιθοι πέφτανε πάνω τους.
Ποιες/οι από μας δεν έχουν φανταστεί τον εαυτό τους έτσι, αν έχει υπάρξει σε κάποια έξωση λόγω χρεών σε τράπεζα ή σε εφορία; Ότι δηλαδή θα πρέπει να υπερασπιστεί ό, τι αγαπάει με όλα τα μέσα;
Φυσικά και αυτήν την μαχητική υπεράσπιση και την ξεφτίλα των μισθοφόρων του κράτους, δεν μπορούσαν να την αφήσουν ατιμώρητη. Όφειλαν να πάρουν εκδίκηση, ώστε να μην περάσει απο το μυαλό οποιουδήποτε άλλου να το ξανακάνει.
Έτσι μετά από ένα κατασταλτικό όργιο τόσο στους αλληλέγγυους, όσο και σε άτομα μέσα στο κτίριο που κατάφεραν να συλλάβουν, με ένα απο αυτά να καταλήγει στο νοσοκομείο βαριά τραυματισμένο, ακολούθησαν οι γνωστές τηλεδίκες. Οι διαχειριστές της εξουσίας (Μητσοτάκης, Χρυσοχοΐδης, Βορίδης κ.α.) βγάζανε δικές τους ετυμηγορίες για κακουργηματικού τύπου αδικήματα, δίνοντας γραμμή για το κατηγορητήριο που έστησαν οι μπάτσοι με συνήγορο υπεράσπισης την Βαρελά (γνωστή δικηγόρος υπεράσπισης ακροδεξιών δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, βιαστών και μαστροπών) που αποβλήθηκε απο το δικαστήριο, τον φασίστα Πλεύρη και διάφορους άλλους παρατρεχάμενους της ακροδεξιάς.
Ο εισαγγελέας δεν δέχτηκε πως τα αδικήματα ήταν κακουργηματικού χαρακτήρα. Παρόλα αυτά στην δική που ολοκληρώθηκε στις 29/10/24 τέσσερα απο τα συντρόφια μας, χωρίς καν να έχουν αναγνωριστεί απο κανέναν, επιβαρύνθηκαν με 6, 5 χρόνια ποινή φυλάκισης για πλημμελήματα – όπως οι κατεστραμμένες στολές των μπάτσων και ένα ρολόι των χιλίων ευρώ που με “τον τίμιο” μόχθο του απέκτησε ο ένας εκ των κρατικών μπράβων που ισχυρίζεται πως το φορούσε στην επιχείρηση της εκκένωσης – εξαντλώντας τα όρια των ποινών που μπορούσαν να επιβληθούν. Πέραν του κατασταλτικού της χαρακτήρα απέναντι στις καταλήψεις, η πιθανότητα φυλάκισης των συντροφισσών/συντρόφων μας θα αποτελέσει προθάλαμο για την κανονικοποίηση της αυστηρότητας του νέου ποινικού και του νέου σωφρονιστικού κώδικα, ο οποίος ανοίγει την κερκόπορτα στο ενδεχόμενο φυλάκισης ενός ευρύτερου κομματιού αγωνιστών/τριών ακόμη και για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Είναι παραπάνω από σαφές πως το νέο ποινικό οπλοστάσιο του κράτους ποινικοποιεί όλο και περισσότερες πρακτικές επιβίωσης και αντίστασης και ανοίγει όλο και περισσότερο τη βεντάλια των κοινωνικών ομάδων που θα αντιμετωπίσουν την ποινή της φυλάκισης. Η εκδίκαση της υπόθεσης των συντροφιών μας για την ανακατάληψη της Ματρόζου, παρότι κρίθηκε με τις διατάξεις του προηγούμενου ποινικού κώδικα, πραγματοποιήθηκε εντός της χρονικής και πολιτικής συγκυρίας εφαρμογής του νέου ποινικού κώδικα.
Εμείς υπερασπιζόμενες/οι τις αξίες της αλληλεγγύης, της ελευθερίας και της συνύπαρξης καλούμε στο εφετείο της υπόθεσης στις 30/4/2026.
Θα είμαστε όλες/οι εκεί, μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής!
Την Πέμπτη 30/4, στο Εφετείο Αθηνών, δικάζεται η έφεση της πρωτόδικης απόφασης για 6μιση χρόνια φυλάκισης στους 4 καταληψίες και υπερασπιστές/-τριες της Ματρόζου 45 -ποινή παραδειγματική, που τους επιβλήθηκε για την ανακατάληψη και την μαχητική υπεράσπιση ενός από τα κατειλημμένα εδάφη αγώνα της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου αποτελούσε μια κυψέλη αντίστασης, μαχητικότητας, κοινωνικοποίησης και πολιτικής ζύμωσης, σημείο αναφοράς και συνάντησης των από τα κάτω, αγωνιστών και αγωνιστριών, μέσα στο δύσβατο και εξευγενισμένο Κουκάκι.
Η Κατάληψη Ματρόζου 45, μαζί και με τις υπόλοιπες καταλήψεις της Κοινότητας Κουκακίου, αποτέλεσαν απειλή για την επιβεβλημμένη τοπική κανονικότητα -αυτή της ροής του κεφαλαίου, της εξατομίκευσης, της “ειρήνης”, που δηλητηριάζει και αποστειρώνει τις γειτονιές της Αθήνας και επιχειρεί εδώ και μια δεκαετία να ξεριζώσει τις κοινωνικές αντιστάσεις, την μαχητική οργάνωση και αυτοοργάνωση, την ριζοσπαστικοποίηση και τις εναλλακτικές προτάσεις για την ζωή. Τόσο τα συντρόφια που δικάζονται, όσο και το σύνολο της κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου, βρέθηκαν στο στόχαστρο μιας τόσο σκληρής κατασταλτικής πολιτικής του κράτους και των θεσμών του, ακριβώς επειδή κατάφεραν να συγκροτήσουν Κοινότητα -μια κοινωνική πρόταση αυτοθέσμισης και αλληλεγγύης, που συγκρούεται με κάθε λογής μικρά και μεγαλύτερα συμφέροντα του καπιταλιστικού κόσμου και πολιτισμού.
Μια κοινότητα που αντιστάθηκε με σθένος στα επιχειρηματικά σχέδια για τον τόπο που ρίζωσε και από όπου προήλθε. Μια Κοινότητα που αποτέλεσε ρήγμα στην εξατομίκευση και την ιδιώτευση που κυριαρχεί στην γειτονιά και τις γύρω περιοχές. Μια κοινότητα που συμμετείχε ενεργά στους αγώνες και που συνεχίζει, μέχρι και σήμερα -ακόμα και χωρίς έδαφος- να ζει και να αγωνίζεται μέσα από τις ισχυρές σχέσεις και δεσμούς που ανέπτυξε στο εσωτερικό της αλλά και εντός του αναρχικού κινήματος, μέσα από τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες της, αλλά κυρίως, μέσα από την παρακαταθήκη και παράδοση της μαχητικής και αποφασιστικής υπεράσπισης των καταλήψεων και των κοινοτήτων μας. Σε κάθε πεδίο: από τους δρόμους, μέχρι τα έδρανα των δικαστηρίων.
Ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, έχοντας συμπορευθεί ώμο με ώμο με τα συντρόφια από την Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, υπερασπιζόμαστε και συνεχίζουμε με ευθύνη τον αγώνα υπεράσπισης των Κοινοτήτων μας και των Καταλήψεων.
Στηρίζουμε και καλούμε στην πορεία αλληλεγγύης με τα συντρόφια που καταδικάστηκαν σε 6μιση έτη φυλάκισης, γιατί ανέλαβαν συλλογικά την ευθύνη ανακατάληψης της Ματρόζου. Ο αγώνας τους ήταν και είναι δίκαιος!
Καλούμε τον κόσμο της αλληλλεγγύης και του αγώνα να δώσει ηχηρό παρόν στο Εφετείο Αθηνών, την Πέμπτη 30/4.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗ
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
Μail: sykapro_squat@riseup.net
Blog: sykaprosquat.noblogs.org
Instagram: @sykapro
Twitter: @Prosfygika
Οι καταλήψεις είναι αγκάθια στα χέρια κράτους, κεφαλαίου, ιδιοκτησίας.
Για κάθε κατάληψη και ανακατάληψη είμαστε όλα συνένοχα.
Αλληλεγγύη στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από 3 εγκαταλελειμμένα σπίτια Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 2, Αρβάλη 3, τα οποία λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για περίπου 3 χρόνια. Φθινόπωρο του 2019 ο τότε διαχειριστής τους κράτους καταθέτει στη δημόσια σφαίρα τελεσίγραφο που καλούσε σε οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών ή διακανονισμό με τους ιδιοκτήτες, το οποίο έληγε στις 5 Δεκέμβρη 2019. Η στρατηγική αυτή παρουσιάστηκε ως μια πρόθεση ειρηνικής επίλυσης του καταληψιακού ζητήματος, ενώ επί της ουσίας τόσο η ημερομηνία λήξης του τελεσίγραφου (1 μέρα πριν την επέτειο δολοφονίας του αναρχικού μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου), όσο και το κύμα καταστολής ήδη από τον Αύγουστο του ίδιου έτους δυναμίτιζε την ατμόσφαιρα.
Η επίθεση του κράτους στην Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου μετρά πλήθος εκκενώσεων, συλλήψεων και καταδικών. Το επόμενο διάστημα αναμένονται τα δύο τελευταία δικαστήρια όσων υπερασπίστηκαν τα σπίτια της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου. Στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό οι καταληψίες που υπερασπίστηκαν τη Ματρόζου 45 κατά την ανακατάληψη του κτιρίου το 2020. Όλα αυτά τα 5 χρόνια που πέρασαν από τις εκκενώσεις, κόσμος που υπερασπίστηκε την κοινότητα είτε στις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης την ώρα των ανακαταλήψεων, είτε με την ίδια την πολιτική επιλογή της μαχητικής υπεράσπισης αυτών απέναντι στην κρατική καταστολή, είτε σε όλες αυτές τις δικαστικές μάχες, συνείσφερε στον αγώνα για τη διατήρηση του καταληψιακού κινήματος.
Η ένταση της κρατικής καταστολής στις καταλήψεις δεν ήταν ένα μένος ή μια επιλογή μιας κυβέρνησης, ήταν και συνεχίζει να είναι μια επίθεση κράτους και κεφαλαίου για επαναδιαμόρφωση του αστικού τοπίου. Μια στρατηγική όπου ο ντόπιος πληθυσμός γειτονιά τη γειτονιά εκδιώχνεται, για να πάρουν τη θέση του οι τουρίστες και το υπερεθνικό κεφάλαιο. Το Κουκάκι 5 χρόνια μετά γέμισε με εναλλακτικά μαγαζάκια, κουλ πεζόδρομους, AirBnB και real estate ευκαιρίες. Σε αντιστοιχία με τη πάταξη του αβάτου των Εξαρχείων, τη στρατοπέδευση των μπάτσων, τις περιπολίες, ο παράδεισος των πολυτελών κατοικιών, της golden visa, του εξευγενισμού και της τουριστικοποίησης, στρώνεται χρόνια πριν με συστηματικότητα. Σε κάθε τόπο του ελλαδικού χώρου που το κεφάλαιο βλέπει τρόπους κερδοφορίας, το κράτος είναι εκεί να δώσει τα νομικά πλαίσια για τη λεηλασία της φύσης, να δώσει τα οικονομικά κίνητρα και ελευθερίες, να χαρίσει γη και ύδωρ, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσει να καταστείλει κάθε φωνή αντίδρασης, κάθε κίνηση αντίστασης και επίθεσης.
Οι καταλήψεις αποτελούν ορμητήρια αγώνα, αποτελούν την πιο ξεκάθαρη μορφή άρνησης του κόσμου της ιδιοκτησίας, προτάσσοντας έμπρακτα την αυτοοργάνωση και την κοινοτική αλληλέγγυα ζωή. Αποτελούν χώρους συνάντησης, οργάνωσης της επίθεσης σε κάθε τι εκμεταλλεύεται και καταπιέζει τα από τα κάτω. Προωθεί την συνδιαμόρφωση και την ισότητα μακριά από λογικές ανάθεσης και διαμεσολάβησης, φέρνοντας στο σήμερα κάτι από το κόσμο που ονειρευόμαστε. Οι καταλήψεις είναι εκείνα τα απελευθερωμένα εδάφη που σπάνε τις διακρίσεις έμφυλες, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνοτικές/εθνικές, σωματικής αρτιμέλειας, ψυχικής υγείας. Προωθώντας την αντικουλτούρα, δημιουργώντας και ενισχύοντας την αυτοοργάνωση σε κάθε πτυχή της ελεύθερης έκφρασης, ενάντια σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αναπαραγωγής των κυρίαρχων προταγμάτων. Και ως τέτοιες θα τις υπερασπιστούμε.
Η υπεράσπιση της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου περνά μέσα από την ίδια τη συνέχιση των εγχειρημάτων των καταλήψεων. Η μαχητική υπεράσπιση των δομών του αγώνα, η συνεχόμενη πρόθεση επανακατάληψης ύστερα από κάθε εκκένωση, δυναμώνουν το ίδιο το καταληψιακό πρόταγμα. Από το πείσμα και τον αγώνα που έδωσαν τα συντρόφια στη Βίλα Αμαλίας και τις μαζικές πορείες υπεράσπισής της, τις απανωτές επανακαταλήψεις σε κάθε πόλη ανά τον ελλαδικό χώρο, είμαστε όλα συνένοχα στη διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης που θέλουν να απλώσουν. Στις επανακαταλήψεις στο Κουκάκι ήμασταν όλες και όλοι εκεί, είτε με τη φυσική μας παρουσία είτε όχι και συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τους χώρους μας απέναντι στην καταστολή. Στεκόμαστε δίπλα στα συντρόφια μας που διώκονται για τα πολιτικά τους περιεχόμενα και πεπραγμένα. Σε όσα δικαστήρια και αν μας σύρουν, όσους νόμους και αν αυστηροποιήσουν δεν μπορούν να σταματήσουν το δίκιο του αγώνα, τη δίψα για ζωή.
Στις 30 Απριλίου θα βρισκόμαστε όλες/οι/α στα δικαστήρια, υπερασπιζόμενες τις επιλογές και τα μέσα του αγώνα. Μπορεί το κράτος να επιδιώκει να κλείσει στη φυλακή τα συντρόφια με πρωτόδικες εξοντωτικές ποινές 6.5 χρόνων, το κίνημα όμως δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Δεν θα αφήσουμε το συντρόφια μας βορά στις ορέξεις τους. Αυτοί που συγκαλύπτουν τις δολοφονίες στα Τέμπη, που καταχράζονται χρήματα, που πατάνε επί πτωμάτων για να ανέλθουν στην ταξική πυραμίδα, που στηρίζουν την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, οι καρεκλοκένταυροι εξουσιαστές, δεν μπορούν να μας αγγίξουν. Όσο και αν οι πόλεις γύρω μας επιτηρούνται, όσο και αν καταστρέφουν τον φυσικό κόσμο, όσο και αν χτίζουν φυλακές και νομικά οπλοστάσια, κάτω από τα μπετά τους πάντα θα υπάρχουν οι σπόροι. Αυτοί που θα τσακίζουν το τσιμέντο τους για την έφοδο στον ουρανό, αυτοί που πάντα θα σηκώνονται κάτω από τις μπότες τους, που θα λυγίζουν τα κάγκελά τους.
Απαντάμε στην επίθεση του κράτους, με συντροφικότητα, αλληλεγγύη, με επίμονο και αποφασιστικό αγώνα. Θα πάρουμε πίσω όσες καταλήψεις και αν εκκενώσουν. Μπροστά στην σιγή νεκροταφείου που θέλουν να απλώσουν απαντάμε ακόμα πιο μαχητικά μέχρι τη συνολική ανατροπή κράτους και καπιταλισμού, μέχρι στο γκρέμισμα κάθε φυλακής. Ως την αναρχία.
Όλες/α/οι στις 30/04 στην Ευελπίδων για το εφετείο των συντροφιών.
Στηρίζουμε την πορεία το Σάββατο 25 Απρίλη στις 13:00 στο Μετρό Ακρόπολης.
10-100-1000 (ανα)καταλήψεις ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης σήψης.
Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τα συντρόφια μας.
Αναρχική συλλογικότητα Acte
acte@riseup.net/acte.espivblogs.net
Οι καταλήψεις δεν είναι μόνο τα ντουβαρια τους αλλά ακόμα και τα ντουβαρια τους μιλούν για ιστορίες αντίστασης. Με αυτό στο μυαλό επιλέξαμε να διακοσμήσουμε την αίθουσα συνελεύσεων της κατειλημμένης Πρυτανείας με μια τοιχογραφία αφιερωμένη στα συντρόφια της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου, που δικάζονται σε β’ βαθμό για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45.
Καλούμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 30/04 9:00 στα δικαστήρια Ευελπίδων.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΗΛΙΟΥ ΣΤΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ
Συνέλευση Κατειλημμένης Πρυτανείας
