No squatter in prison!

(το κείμενο μοιράστηκε στην πορεία αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου στις 25/4/26 που πραγματοποιήθηκε εν όψει του επερχόμενου Εφετείου για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45, στις 30/4)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

Οι καταλήψεις και κάθε αυτοοργανωμένο εγχείρημα είναι εστίες αντίστασης απέναντι στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, αναχώματα στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Κόσμοι που δοκιμάζονται νέες σχέσεις και μορφές συλλογικής συνύπαρξης και σύμπραξης, στη βάση της ελευθερίας, της αμοιβαιότητας, της αλληλεγγύης. Κόσμοι κριτικής σκέψης και δημιουργικότητας που συνιστούν το λάθος στην κυριαρχική εξίσωση χειραγώγησης, πειθάρχησης και υποταγής. Κόσμοι που συναντιούνται σε πεδία αλληλεπίδρασης στη βάση της συμφωνίας και της κοινής επιδίωξης για σύγκρουση και ρήξη με τον κυρίαρχο κόσμο. Αυτόν της ασφυξίας, των επίπλαστων διαχωρισμών, της ιεραρχίας, της ιδιοκτησίας κρατικής ή ατομικής. Γι’ αυτό και βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της καταστολής.

Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3), στα 3 χρόνια λειτουργίας της (2017-2020) αποτέλεσε ένα τέτοιο εγχείρημα. Η ανακατάληψη των κτιρίων τον Γενάρη του 2020 και οι ταυτόχρονες συγκεντρώσεις αλληλεγγύης έξω από αυτά, έγιναν σε μια περίοδο που το κράτος είχε εξαπολύσει, από τον Αύγουστο του 2019, μια εκστρατεία διαδοχικών εκκενώσεων μεταναστευτικών, πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων. Η δυναμική υπεράσπιση της Ματρόζου 45 από τις/τους καταληψίες αποτέλεσε το φράγμα που αναχαίτισε εκείνη την περίοδο την κατασταλτική εκστρατεία, η οποία συνοδευόταν εξίσου από εκτεταμένη μιντιακή προπαγάνδα και υπουργικά τελεσίγραφα για την παράδοση των καταλήψεων.

Στη δίκη που έγινε σε πρώτο βαθμό τα συντρόφια καταδικάστηκαν σε 6,5 χρόνια φυλάκισης (εκτίσιμη ποινή), με αναστολή μέχρι το εφετείο, το οποίο έχει οριστεί για τις 30/4/2026, στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων.

Παράλληλα, στο διάστημα που διανύουμε έχουν στοχοποιηθεί από το κράτος τα κατειλημμένα προσφυγικά της Αλεξάνδρας, με πλάνα και κονδύλια της Περιφέρειας Αττικής που αποσκοπούν στη βίαιη εκκένωση των κτιρίων από τους εκατοντάδες κατοίκους τους και την αστική ανάπλαση τους. Μια κατασταλτική τακτική («αξιοποίηση» κατειλημμένων χώρων που παρουσιάζονται είτε ως «κέντρα ανομίας» είτε ως εγκαταλειμμένοι)η οποία κλιμακώθηκε την τελευταία δεκαετία από την εποχή της αριστερής διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα κατειλημμένα προσφυγικά όμως, όπως κάθε κατάληψη, δεν είναι απλώς κτίρια, που κάποιοι/ες/α έχουν μπει μέσα επειδή δεν έχουν αξιοποιηθεί αλλιώς από το κράτος και το κεφάλαιο. Είναι τα πλέον ζωντανά κομμάτια της πόλης, κοινοτικοί χώροι καθημερινής ζωής και αγώνα. Η απειλή για άλλη μια κρατική εκκένωση επιδιώκει το ξερίζωμα της πραγματικής ζωής και της συλλογικοποίησης, την εκδίωξη όσων αναζητούν μια στέγη, την εμπορευματοποίηση της ιστορίας, των κοινωνικών σχέσεων, των τελευταίων ελεύθερων χώρων. Επιδιώκει τη διαγραφή των αντιπαραδειγμάτων που στέκονται απέναντι στην αθλιότητα του κόσμου της εξουσίας, ο οποίος δεν έχει τίποτα να υποσχεθεί πέρα από φτώχεια (υλική και πνευματική), πολεμικές συρράξεις, κοινωνικό έλεγχο και καταστολή.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ΄ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ, ΜΠΑΤΣΟΙ, ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ, ΔΙΚΑΣΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ

ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 30/4, 9:00πμ, δικαστήρια Ευελπίδων

συνέλευση αναρχικών ενάντια στα αυτονόητατου κόσμου της εξουσίας

againstobvious.espivblogs.net

ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ (25/4) ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45 (30/4)

Τον Δεκέμβρη 2025 το πρωτόδικο δικαστήριο καταδίκασε 4 καταληψίες σε 6,5 χρόνια φυλακή για τη μαχητική ανακατάληψη και υπεράσπιση της Ματρόζου 45, στο Κουκάκι. Σε μια υπόθεση που το κράτος δεν κατάφερε να αναβαθμίσει το κατηγορητήριο σε κακουργήματα με δηλώσεις από Μητσοτάκη και τηλεδίκες από μπάτσους, το πρωτόδικο δικαστήριο ήρθε να εξαντλήσει την αυστηρότητά του στο κατηγορητήριο, με σκοπό να τιμωρήσει τους συγκεκριμένους καταληψίες και να στείλει ένα μήνυμα στους εναπομείναντες πως, στην αντίσταση κατά της εκκένωσης των σπιτιών τους και της καταστροφής μιας κοινότητας ανθρώπων, το δικαστήριο όχι μόνο δεν αναγνωρίζει καμία κοινωνική διάσταση αλλά και αιτιολογεί ψηλές ποινές στα συντρόφια λόγω της μη μεταμέλειάς τους. Το δικαστήριο έδειξε ότι οι καταλήψεις δεν αναγνωρίζονται ούτε σαν κατοικίες, ούτε σαν δομές του αγωνιζόμενου κόσμου και κινήματος.

Την Πέμπτη 30/4 θα λάβει χώρα το εφετείο, που θα κρίνει αν οι καταληψίες θα μπουν φυλακή ή αν θα εξοντωθούν οικονομικά με υπέρογκα ποσά που θα ξεπληρώνουν μια ζωή για να μείνουν έξω. Στεκόμαστε στο πλευρό της συντρόφισσας και των συντρόφων που κατηγορούνται για την υπεράσπιση της κατάληψης. Οι καταλήψεις αποτελούν εδάφη του αγώνα, μέρη όπου στήνουμε τις δομές μας, λύση στο στεγαστικό και μια έμπρακτη μορφή αμβισφήτησης της κυριαρχίας του κεφαλαίου και της ιδιοκτησίας στην πόλη.

Ένα τέτοιο σημείο αποτελούσε και ο Εξωστρεφής στον Λόφο Στρέφη, η κατάληψη που εδώ και ένα χρόνο αποτελεί τον δούρειο ίππο για την εκ νέου στρατοπέδευση μπάτσων στον Λόφο. Στον ένα χρόνο λειτουργίας του κατάφερε να συσπειρώσει πολύ αγωνιζόμενο κόσμο από τη γειτονιά, να «σπιτώσει» πολλές συνελεύσεις και διαδικασίες, να οργανώσει εκδηλώσεις, μπαρ και προβολές και να δώσει μια ακτίδα αισιοδοξίας στο ζόφο τουριστών, airbnb, μαγαζιών και μπάτσων που ανακυκλώνεται στα Εξάρχεια. Κάπως έτσι καταλάβαμε πως ο αγώνας για την υπεράσπιση μιας κατάληψης δεν είναι ξέχωρος από εκείνον μιας άλλης, ανήκουν από κοινού στον αγώνα για τη συντήρηση των χώρων του κοινωνικού κινήματος. Όταν χτυπάνε μία, τις χτυπάνε όλες.

Διακρίνουμε μια συνθήκη κοινή και καθόλου ευνοϊκή για όλο τον αγωνιζόμενο κόσμο: ποινικές και κατασταλτικές αναβαθμίσεις συμπεριλαμβάνουν ολοένα και περισσότερα κομμάτια του κινήματος, στοχεύουν στη διασπορά ενός κλίματος φόβου για τη διάλυση όλων των κοινωνικών αντιστάσεων απέναντι στην κρατική εξουσία (και αυτή του δήμου). Στο ίδιο πνεύμα ποινικής αναβάθμισης διαβάζουμε και την μπούκα το Σάββατο σε σπίτια συντροφιών για μια παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια και την προανακριτικη διαδικασία που τους θέλει ύποπτους για εγκληματική οργάνωση(!), μια ενέργεια που στέλνει μήνυμα σε όλα μας πως πλέον και για ψύλλου πήδημα οι μπάτσοι θα μπαίνουν σπίτια μας. Ταυτόχρονα, αυτές τις μέρες παρακολουθούμε στη δίκη των Αμπελοκήπων να δικάζονται συντρόφια για εικασίες χωρίς αντικειμενικά επαρκείς αποδείξεις της ιστορίας που πλασάρει η αντιτρομοκρατική. Βλέπουμε πως το κίνημα δέχεται επίθεση σε πολλαπλά μέτωπα – τον δρόμο, την εργασία, τα τρένα, τα σπίτια μας, ακόμα και τα δικαστήρια – και όσοι δεν αγωνίζονται, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.

Στον αγώνα για την υπεράσπιση των καταλήψεων συγκεκριμένα, αναγνωρίζουμε την κοινότητα κατειλημμένων Προσφυγικών και τον αγώνα τους με τον απεργό πείνας Αρίστο, ενώ εμπνεόμαστε κάθε φορά που βρισκόμαστε μαζί στο δρόμο, σε συγκεντρώσεις και συνελεύσεις. Συνδέουμε τους αγώνες μας πρακτικά, γιατί μέσω της αλληλεγγύης, της αντίστασης και της αυτοοργάνωσης στοχεύουμε στη δημιουργία κοινοτήτων αλληλοβοήθειας και αγώνα ενάντια στις κυρίαρχες αφηγήσεις.

Τα συντρόφια της κατάληψης Ματρόζου 45 διώκονται ως καταληψίες που τόλμησαν να υπερασπιστούν τα σπίτια και την κοινότητά τους. Στεκόμαστε δίπλα τους αντιλαμβανόμενα πως οι αγώνες μας για μια πιο ελεύθερη ζωή είναι κοινοί, ενάντια στον εξευγενισμό, τον καπιταλισμό, την ωμή συστημική βία στα φτωχώτερα στρώματα και τον εκφασισμό της κοινωνίας μας.

ΚΑΛΟΥΜΕ στην πορεία αλληλεγγύης με τα διωκόμενα συντρόφια από την εκκένωση της Ματρόζου 45, το Σάββατο 25/4 στις 12μμ στο μετρό Ακρόπολη,

και την Πέμπτη 30/4 στις 9μμ στο κτήριο 8 στην Ευελπίδων, όπου θα ξεκινήσει το εφετείο των συντροφιών της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου.

ΚΑΝΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

10, 100, 1000ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ Σ’ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ, ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

Ανοιχτή Συνέλευση για την υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη

Εδώ και μία βδομάδα, στη πλατεία Ηρακλείου υπάρχει η υπενθύμιση: Καμία καταληψίας στη φυλακή.

Ενάντια σε κράτη, φασίστες, αφεντικά αναλαμβάνουμε συλλογικά την ευθύνη για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45.

Περισσότερα για την υπόθεση δες εδώ.

Αλληλεγγύη στα συντρόφια από το Κουκάκι.

Κάτω τα χέρια από τα προσφυγικά.

-Άστεγες καταληψίες σε επαγρύπνηση

Την Παρασκευή 24 Απρίλη αναρτήσαμε πανό αλληλεγγύης με τα συντρόφια που διώκονται για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 στον πεζόδρομο της παλιάς νομικής απέναντι από το κτίριο της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Επίσης, στις γέφυρες της δυτικής εξόδου της πόλης αναρτήσαμε πανό για τον απεργό πείνας Αρίστο Χαντζή και τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Αλληλεγγύη Αξιοπρέπεια Αντεπίθεση

Εφετείο για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 – Πέμπτη 30/4 δικαστήρια Ευελπίδων

Ελευθεριακό στέκι Πικροδάφνη

Αναδημοσιεύουμε το σχετικό κείμενο από το τελευταίο τεύχος του Νήριον που μοιράζουμε αυτή την περίοδο στις γειτονιές μας:

10, 100, 1000αδες καταλήψεις, ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης.

Σε έναν κόσμο που ο ανταγωνισμός, η απομόνωση και η αναρρίχηση στην πυραμίδα της συσσώρευσης και της εξουσίας, φαντάζουν φυσιολογικά, οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες έχουν επιλέξει να μην συμμετέχουν στην αναπαραγωγή του. Κεντρικός άξονας και πολιτική επιλογή των αναρχικών είναι η συλλογική ζωή, η αλληλεγγύη και το νοιάξιμο για τους «άλλους», τους κοινωνικά ευάλωτος, τους συστηματικά ξένους αυτού του κόσμου.

Οι καταλήψεις αποτελούν συλλογική λύση σε φαινομενικά ατομικές ανάγκες. Δίνουν χώρο στην ύπαρξη ενός άλλου κόσμου. Χώρο και χρόνο πραγματικό. Ο πραγματικός χρόνος ξεκινάει εκεί που σταματάμε να τρέχουμε απο το πρωί μέχρι το βράδυ για τις ατομικές μας ανάγκες, νιώθοντας τρόμο για το πόσο ανήμπορους θα μας βρει οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει (υγείας, ανεργίας, στέγης, κ.α.) και πραγματικό χώρο εκεί που ξεκινάμε να συναντιόμαστε, να συζητάμε, να τρώμε μαζί και να φανταζόμαστε έναν άλλο κόσμο. Όταν συνυπάρχουμε δηλαδή, αντί να απομονωνόμαστε.

Εκεί που συναντιούνται οι επιθυμίες μας, ανθίζουν οι δυνατότητες μας.

Πιο συγκεκριμένα για την κατάληψη της Ματρόζου 45.

Το 2017 δημιουργήθηκε η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου, που απαρτιζόταν από τρία εγκαταλελειμμένα σπίτια: Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 2, Αρβάλη 3, τα οποία λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για 3 χρόνια. Συλλογικές κουζίνες, εργασίες συντήρησης των σπιτιών, πλυντήρια και μπάνια ανοιχτά για όλους, δανειστική βιβλιοθήκη και χαριστικό παζάρι ρούχων, εκδηλώσεις, συζητήσεις και προβολές έδιναν ζωή στα μέχρι πρότινος νεκρά ντουβάρια των εγκαταλελειμμένων σπιτιών. Εδώ η ζωή γέμιζε νόημα τόσο για τους κατοίκους, όσο και για τους γείτονες που ενίσχυσαν με την παρουσία τους τις 3 αυτές καταλήψεις.

Το φθινόπωρο του 2019 ο Χρυσοχοΐδης δίνει δημοσίως τελεσίγραφο που καλούσε σε οικειοθελή εκκένωση των καταλήψεων εντός 15 ημερών ή διακανονισμό με τους ιδιοκτήτες, το οποίο έληγε στις 5 Δεκέμβρη 2019. Μια μέρα πριν την επέτειο της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου. Μια ημερομηνία στρατηγικά επιλεγμένη για να δυναμιτίσει το κλίμα.

Ακολούθησαν εκκενώσεις, συλλήψεις κι ύστερα πορείες, ανακαταλήψεις, εκκενώσεις, συλλήψεις…

Σε πείσμα του κράτους και των μπράβων του οι καταληψίες εμφανίζονταν κάθε φορά και πιο μαχητικοί και αποφασισμένοι. Έτσι στις 11/1/20 τα συντρόφια ξαναμπήκαν στα σπίτια της Παναιτωλίου και της Ματρόζου και πλαισιώθηκαν με μαζικές συγκεντρώσεις. Με την μαχητικότερη υπεράσπιση να γίνεται στην ανακατειλημμένη Ματρόζου 45.

Με μεγάλη μας χαρά βλέπαμε τα συντρόφια μας να μετατρέπουν το κτίριο της Ματρόζου σε γαλατικό χωριό και τους μπάτσους (ΕΚΑΜ και ΟΠΚΕ) να μοιάζουν με Ρωμαίους λεγεωνάριους, να δημιουργούν σχηματισμό χελώνας ενώ αλεύρι και μπογιές, τάβλι και τσιμεντόλιθοι πέφτανε πάνω τους.

Ποιες/οι από μας δεν έχουν φανταστεί τον εαυτό τους έτσι, αν έχει υπάρξει σε κάποια έξωση λόγω χρεών σε τράπεζα ή σε εφορία; Ότι δηλαδή θα πρέπει να υπερασπιστεί ό, τι αγαπάει με όλα τα μέσα;

Φυσικά και αυτήν την μαχητική υπεράσπιση και την ξεφτίλα των μισθοφόρων του κράτους, δεν μπορούσαν να την αφήσουν ατιμώρητη. Όφειλαν να πάρουν εκδίκηση, ώστε να μην περάσει απο το μυαλό οποιουδήποτε άλλου να το ξανακάνει.

Έτσι μετά από ένα κατασταλτικό όργιο τόσο στους αλληλέγγυους, όσο και σε άτομα μέσα στο κτίριο που κατάφεραν να συλλάβουν, με ένα απο αυτά να καταλήγει στο νοσοκομείο βαριά τραυματισμένο, ακολούθησαν οι γνωστές τηλεδίκες. Οι διαχειριστές της εξουσίας (Μητσοτάκης, Χρυσοχοΐδης, Βορίδης κ.α.) βγάζανε δικές τους ετυμηγορίες για κακουργηματικού τύπου αδικήματα, δίνοντας γραμμή για το κατηγορητήριο που έστησαν οι μπάτσοι με συνήγορο υπεράσπισης την Βαρελά (γνωστή δικηγόρος υπεράσπισης ακροδεξιών δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, βιαστών και μαστροπών) που αποβλήθηκε απο το δικαστήριο, τον φασίστα Πλεύρη και διάφορους άλλους παρατρεχάμενους της ακροδεξιάς.

Ο εισαγγελέας δεν δέχτηκε πως τα αδικήματα ήταν κακουργηματικού χαρακτήρα. Παρόλα αυτά στην δική που ολοκληρώθηκε στις 29/10/24 τέσσερα απο τα συντρόφια μας, χωρίς καν να έχουν αναγνωριστεί απο κανέναν, επιβαρύνθηκαν με 6, 5 χρόνια ποινή φυλάκισης για πλημμελήματα – όπως οι κατεστραμμένες στολές των μπάτσων και ένα ρολόι των χιλίων ευρώ που με “τον τίμιο” μόχθο του απέκτησε ο ένας εκ των κρατικών μπράβων που ισχυρίζεται πως το φορούσε στην επιχείρηση της εκκένωσης – εξαντλώντας τα όρια των ποινών που μπορούσαν να επιβληθούν. Πέραν του κατασταλτικού της χαρακτήρα απέναντι στις καταλήψεις, η πιθανότητα φυλάκισης των συντροφισσών/συντρόφων μας θα αποτελέσει προθάλαμο για την κανονικοποίηση της αυστηρότητας του νέου ποινικού και του νέου σωφρονιστικού κώδικα, ο οποίος ανοίγει την κερκόπορτα στο ενδεχόμενο φυλάκισης ενός ευρύτερου κομματιού αγωνιστών/τριών ακόμη και για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Είναι παραπάνω από σαφές πως το νέο ποινικό οπλοστάσιο του κράτους ποινικοποιεί όλο και περισσότερες πρακτικές επιβίωσης και αντίστασης και ανοίγει όλο και περισσότερο τη βεντάλια των κοινωνικών ομάδων που θα αντιμετωπίσουν την ποινή της φυλάκισης. Η εκδίκαση της υπόθεσης των συντροφιών μας για την ανακατάληψη της Ματρόζου, παρότι κρίθηκε με τις διατάξεις του προηγούμενου ποινικού κώδικα, πραγματοποιήθηκε εντός της χρονικής και πολιτικής συγκυρίας εφαρμογής του νέου ποινικού κώδικα.

Εμείς υπερασπιζόμενες/οι τις αξίες της αλληλεγγύης, της ελευθερίας και της συνύπαρξης καλούμε στο εφετείο της υπόθεσης στις 30/4/2026.

Θα είμαστε όλες/οι εκεί, μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής!