ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στις διωκόμενες αγωνίστριες/ες της κατάληψης Ματρόζου 45 και σε όλες τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα.
Η δίκαιη μαχητική αντίσταση της κοινότητας καταλήψεων στο Κουκάκι, παράλληλα με την ανάπτυξη ενός πλήθους μαζικών και δυναμικών μετωπικών κινητοποιήσεων του αναρχικού κινήματος την προηγούμενη περίοδο, αποτέλεσε σημαντικό φραγμό στην αντιεξεγερτική εκστρατεία του κράτους.
Οι καταλήψεις ως αναπόσπαστες δομές της ιστορίας και της εξέλιξης του αναρχικού κινήματος, της αυτοοργανωμένης κοινωνικής αντίστασης και της αλληλεγγύης, μπορούν να συμπυκνώνουν στοιχεία του συνολικότερου απελευθερωτικού αγώνα και του ελευθεριακού κοινοτικού προτάγματος.
Αποτελούν επιπλέον, στο σήμερα, εικόνες μιας πολύ ευρύτερης κοινωνικά και βαθύτερης πολιτικά αυριανής σύγκρουσης που διαμορφώνεται μέσα στο ολοένα και ασφυκτικότερο περιβάλλον της διαρκούς κρατικής και καπιταλιστικής επιθετικότητας.
Αλληλεγγύη στις/ους διωκώμενες/ους καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου
Οι καταλήψεις πάντοτε αποτελούν τρόπους και χώρους εκδίπλωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, της αντίστασης και της δημιουργικότητας. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 όταν καταλείφθηκαν τρία κτήρια στις οδούς Ματρόζου, Παναιτωλίου και Αρβάλη. Πάντοτε στην καρδιά του αγώνα ενάντια στον εξευγενισμό της περιοχής και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοπάππου, αποτέλεσε αγκάθι για τα τοπικά και ευρύτερα συμφέροντα.
Αφού στοχοποιήθηκε πολλές φορές από το κράτος και τα τσιράκια του, τους φασίστες, τα κτήρια εκκενώθηκαν το 2020. Οι σύντροφοι/ισσες της κοινότητας υπερασπίστηκαν σθεναρά τα κτήρια και στη συνέχεια προσπάθησαν αρκετές φορές να τα ανακαταλάβουν. Δέχτηκαν ασύμμετρη βία από την αστυνομία, γιατί το κράτος θέλει να δείξει ότι τέτοιες συμπεριφορές που αψηφούν το φόβο και μάχονται την καταστολή δεν χωράνε στο καθεστώς, και προσπαθεί να τιμωρήσει παραδειγματικά όσους/ες αντιστέκονται και μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδια του.
Από τη μία πλευρά λοιπόν οι καταληψίες της κοινότητας διώκονται δικαστικά για τις υποθέσεις όλων των εκκενώσεων. Στις 2 Δεκεμβρίου θα λάβει χώρα το δικαστήριο σε δεύτερο βαθμό για την υπεράσπιση του κτηρίου της Ματρόζου 45 τον Γενάρη του 2020 απέναντι στην εκκένωση που ακολούθησε την ανακατάληψη των κτηρίων της Ματρόζου και της Παναιτωλίου.
Από την άλλη πλευρά, το πρώην κατειλημμένο κτήριο της Αρβάλη 3 πουλήθηκε σε ισραηλινή εταιρεία, η οποία φυσικά με τα βρώμικα χρήματα του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ θα επενδύσει στην ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή της γειτονιάς του Κουκακίου από τον τουρισμό.
Όσο μεγάλη και να είναι η καταστολή και όσο μεγάλα κι αν είναι τα επιχειρηματικά σχέδια πλουτισμού εις βάρος της κοινωνίας, η αλληλεγγύη μας είναι μεγαλύτερη.
Όλοι/ολες στην πορεία το Σάββατο 29/11, 13:00 στην πλατεία Μερκούρη, και στη συγκέντρωση στο εφετείο 2/12, 9:00.
Μέσα στην ιστορία του πολύμορφου αγώνα ενάντια στην κρατική κυριαρχία, οι απαλλοτριωμένοι χώροι των καταλήψεων αποτελούσαν – και πάντα θα αποτελούν – ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία και βασικούς τόπους συνάντησης του α/α-χώρου. Πρόκειται για εγκαταλελειμμένα κτίρια που μετατρέπονται σε ζωτικούς χώρους πραγμάτωσης ιδεών και προταγμάτων έξω και πέρα από την υπάρχουσα συνθήκη απομόνωσης και σχέσεων εκμετάλλευσης. Αποτελούν τους χώρους όπου ζητήματα βασικών βιοτικών –και όχι μόνο –αναγκών και επιθυμιών μας προσπαθούν να απαντηθούν συλλογικά και στη βάση της αυτοοργάνωσης. Χώρους συμπερίληψης, όπου τα αποκλεισμένα αυτής της κοινωνίας μπορούν να χωρέσουν, όπου κάθε λογής καταπίεση και εξουσιαστική βία αντιπαλεύονται στη βάση της οριζοντιότητας και της αντιιεραρχίας. Είναι σπίτια αγώνα, σημεία ζύμωσης των ιδεών και οργάνωσης των δράσεών μας, καταφύγια από την κρατική καταστολή. Είναι οι χώροι που συμπυκνώνουν “το εδώ και το τώρα” όλων των αναρχικών και αντιεξουσιαστικών προταγμάτων μας. Ως τέτοιες, οι καταλήψεις είναι διαχρονικά στο στόχαστρο του κράτους, αγκάθια στην κανονικότητα που προσπαθεί να επιβληθεί ισοπεδωτικά σε όλα τα κοινωνικά πεδία. Η ιστορία του καταληψιακού κινήματος στην Ελλάδα είναι μεγάλη, γεμάτη στιγμές έμπνευσης και μαχητικές υπερασπίσεις των σπιτιών ενάντια στο κράτος, και απώλειες που αναμφισβήτητα κόστισαν στη συλλογική μας συνείδηση.
Ήδη από το φινάλε της τετραετίας της “πρώτης φοράς αριστεράς”, ξεκίνησε μια πιο συντονισμένη και συνεχής επίθεση ενάντια στο καταληψιακό κίνημα. Κι αν τότε το επίκεντρο ήταν τα Εξάρχεια, με τη διάθεση του κράτους να σπάσει τα σπίτια που είχαν ανοίξει προκειμένου να καταστεί δυνατή η αλληλεγγύη στο πλήθος μεταναστριών και προσφύγων που είχε βρεθεί στην Αθήνα, αλλά και με τον εξευγενισμό της περιοχής να είναι προ των πυλών, η ΝΔ έπιασε το κατασταλτικό νήμα –ήδη από την προεκλογική περίοδο– και επέκτεινε τις επιθέσεις σε όλη την επικράτεια. Το αποτέλεσμα της επίθεσης αυτής, με τα “τελεσίγραφά” της και την άπλετη βία της ήταν βαρύ, με πολλά σπίτια να εκκενώνονται και με συντρόφια να βρίσκονται τραυματισμένα και διωκόμενα. Κατέγραψε όμως και στιγμές αγώνα και αλληλεγγύης τις οποίες φέρουμε όλα μας στις συνεχιζόμενες αντιστάσεις που προβάλουμε απέναντι στον κρατικό μηχανισμό. Μαχητικές αντιστάσεις όταν οι μπάτσοι βρίσκονται έξω από την πόρτα, ανακαταλήψεις ξανά και ξανά των κτιρίων μας, πορείες σε γειτονιές που θυμίζουν ότι οι επιλογές του κράτους έχουν κόστος και δε μένουν αναπάντητες.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου αποτελούταν από τρία κατειλημμένα κτίρια επί των οδών Ματρόζου, Παναιτωλίου και Αρβάλη, τα οποία ανοίχτηκαν το 2017. Στο διάστημα που παρέμειναν ανοικτά, αποτέλεσαν χώρους κοινωνικής αλληλεγγύης και αγώνα, φιλοξενώντας πλήθος εγχειρημάτων και συμμετέχοντας σε αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό της γειτονιάς και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοππάπου. Έγιναν πολλές φορές στόχος φασιστικών εμπρηστικών επιθέσεων και εκκενώσεων, με το κράτος να χρησιμοποιεί κάθε μέσο ενάντια στους κατοίκους των σπιτιών (χημικά, πλαστικές σφαίρες κτλ). Οι αντιστάσεις των συντροφιών που υπερασπίστηκαν τα κτίρια αυτά στις εκκενώσεις και τις ανακαταλήψεις τους, οι εικόνες των, πολύχρωμων από τις μπογιές και αποκαρδιωμένων από το πλήθος πραγμάτων που έπεσαν πάνω στα κεφάλια τους, μπάτσων, ενέπνευσαν τους αγώνες που δόθηκαν για μια σειρά από υπερασπίσεις και ανακαταλήψεις σπιτιών στην συνέχεια.
Πέρα από τη βία που δέχτηκαν τα συντρόφια που ενεπλάκησαν από διάφορες θέσεις στην υπεράσπιση της κοινότητας των καταλήψεων αυτών και πέρα από την ίδια την απώλεια των χώρων μας, συνέπεια των αντιστάσεων υπήρξε και ο μεγάλος αριθμός διώξεων αγωνιστριών και αγωνιστών. Οι καταληψίες της κοινότητας βρίσκονται διωκόμενες/οι σε μια σειρά από υποθέσεις σχετικά με όλες τις εκκενώσεις, τις οποίες πολέμησαν μέσα στα χρόνια υπερασπιζόμενα με συνέπεια τις επιλογές και τα προτάγματά τους. Στις 2 Δεκεμβρίου θα διεξαχθεί το δικαστήριο σε δεύτερο βαθμό για την υπεράσπιση του κτιρίου της Ματρόζου 45 τον Γενάρη του 2020 απέναντι στην εκκένωση που ακολούθησε την ανακατάληψη των κτηρίων της Ματρόζου και της Παναιτωλίου. Η συνθήκη που έχει διαμορφωθεί είναι ιδιαίτερη, καθώς το πρωτόδικο δικαστήριο, ενταγμένο πλήρως στο κλίμα των ημερών, με την ΝΔ και τον Χρυσοχοΐδη να προσπαθούν να αντλήσουν πολιτική υπεραξία από το θέμα βάζοντας τα μίντια να ζητάνε φυλακίσεις και τους μπάτσους –με μπροστάρη τον φασίστα Πλεύρη– να προσπαθούν να πάρουν ρεβάνς με μηνύσεις, καταλήγει στην πρωτοφανή βάσει στοιχείων και συνθήκης απόφαση των εξίμισι χρόνων (εκτίσιμη ποινή) φυλάκισης με αναστολή μέχρι το εφετείο.
Η απόφαση αυτή φυσικά δεν έρχεται εν κενώ. Πλην της βούλησης της ΝΔ να παράξει υπεραξία από κάθε λογής κατασταλτική επιλογή, το ελληνικό κράτος εδώ και αρκετά χρόνια εξελίσσεται νομικά και κατασταλτικά στα πρότυπα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών, κάνοντας σαφές ότι η επίθεση ενάντια στα κινήματα και στους τρόπους που αυτά συγκροτούνται αποτελεί κεντρική στρατηγική του. Επιλογή, που σε συνδυασμό με τις συνεχόμενες αναθεωρήσεις του Ποινικού Κώδικα και την αυστηροποίηση των ποινών που αυτός εισάγει, αναβαθμίζει τον κίνδυνο φυλάκισης (πραγματικής ή και εναλλακτικής) για τις περιπτώσεις μικροπαραβατικότητας και για πολιτικές δράσεις που παλαιότερα δεν είχαν αυτή την αντιμετώπιση. Τα αποτελέσματα είναι ήδη μπροστά μας, με τις φυλακές να ασφυκτιούν από το ολοένα αυξημένο πλήθος ανθρώπων που καταλήγουν εντός τους και με τις ποινές να είναι, τόσο οικονομικά όσο και σε διάρκεια, εξοντωτικές σε μια σειρά υποθέσεων. Αν και η συγκεκριμένη υπόθεση δικάζεται βάση παλαιότερου ποινικού κώδικα, η πρωτόδικη απόφαση εντάσσεται πλήρως στο δόγμα νόμου και τάξης που επιδιώκουν να επιβάλουν οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις του κράτους, το οποίο εδώ επιχειρεί να στείλει για πρώτη φορά καταληψίες στην φυλακή.
Όπως σε όλες τις σημαντικές στιγμές αγώνα, το κράτος επιχειρεί πάντα να έχει την τελευταία λέξη. Και ανεξαρτήτως με το αν το επιτυγχάνει σε πρώτο χρόνο, την ώρα δηλαδή που πραγματοποιεί την επίθεση, έρχονται στη συνέχεια τα δικαστήρια ώστε να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν την δουλειά των μπάτσων. Ως συνέλευση, αναγνωρίζουμε στο εφετείο που έρχεται την ανάγκη συσπείρωσης του α/α-χώρου για την υπεράσπιση και την αλληλεγγύη των συντροφιών που έβαλαν τα σώματά τους ανάχωμα προκειμένου να υπερασπιστούν τα μέρη στα οποία ζούμε, οργανωνόμαστε και υπάρχουμε ως χώρος. Απέναντι στην ολομέτωπη και εντεινόμενη επίθεση του κράτους, ας αναβιώσουμε το πείσμα και την αγωνιστική διάθεση που μας έδωσαν εκείνες οι μέρες και ας γίνουμε ασπίδα για τα συντρόφια που βρίσκονται στη δίνη των κατασταλτικών μηχανισμών.
Στηρίζουμε και καλούμε στην πορεία το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, 13:00, στην πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου, 9:00, στο εφετείο.
ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
Αλληλεγγύη στους/στις συλληφθέντες/είσες της ανακατάληψης της Ματρόζου 45 | Τρίτη 2 Δεκεμβρίου | 9πμ | Δικαστήρια Ευελπίδων
Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά ενάντια στη φτώχεια, τον φασισμό και την καταπίεση.
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3) υπήρξε ένα στεγαστικό και πολιτικό εγχείρημα μέσω του οποίου καλύπτονταν οι πολιτικές και υλικές ανάγκες πολλών ανθρώπων στα σχεδόν 3 χρόνια ύπαρξης του (2017-2020). Πέντε χρόνια μετά τις εκκενώσεις τα σπίτια παραμένουν τσιμεντωμένα, κλεισμένα με τσιμεντόλιθους και άχρηστα για το κοινωνικό σύνολο. Τα ντουβάρια της Ματρόζου (ιδιοκτησίας Ευαγγελισμού) συνεχίζουν να σαπίζουν, η Παναιτωλίου (ιδιοκτησίας του υπουργείου εργασίας) πωλείται με στόχο να γίνει ένα ακόμα πολυτελές διαμέρισμα για πλούσιους δίπλα στο λόφο Φιλοπάππου, ενώ την ίδια μοίρα έχει κι η Αρβάλη.
Μετά το όργιο καταστολής το οποίο εκτυλίχθηκε στις γειτονιές μας, για να εκκενωθούν οι καταλήψεις, ακολούθησε η δικαστική εξουσία με καταδικαστικές αποφάσεις. Για την πρώτη εκκένωση της Παναιτωλίου (2019) επιβλήθηκαν 12 μήνες, για την πρώτη εκκένωση της Ματρόζου (2018) 4 έως 18 μήνες και για την τρίτη εκκένωση της Ματρόζου (2020) επιβλήθηκαν 6,5 χρόνια φυλάκιση με ανασταλτική ισχύ μέχρι το εφετείο στις 2 Δεκεμβρίου 2025.
Ας γυρίσουμε όμως πίσω στον χρόνο για να θυμηθούμε τι ακολούθησε τις εκκενώσεις και τις ανακαταλήψεις των κτηρίων στο Κουκάκι τον Δεκέμβρη του 2019 και τον Γενάρη του 2020.
Την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019 δεκάδες ένστολοι ταραξίες κάθε είδους αποφάσισαν να κάνουν τις γειτονιές του Κουκακίου και των Πετραλώνων άνω κάτω.Με κλούβες, περιπολικά, εποχούμενοι και ποδαράτοι επιτέθηκαν, ξυλοκόπησαν, πυροβόλησαν με πλαστικές σφαίρες, έπνιξαν τη γειτονιά στα δακρυγόνα για να σφραγίσουν με τσιμεντόλιθους τρία κτήρια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21 και Αρβάλη 3) τα οποία αποτελούσαν στέγη για ανθρώπους και μέσα στα οποία λειτουργούσαν βιβλιοθήκες, δημόσιο λουτρό, χαριστικό παζάρι ρούχων, πραγματοποιούνταν εκδηλώσεις, προβολές, συζητήσεις.
Αυτοί όμως οι γκρίζοι τσιμεντόλιθοι, με ολίγον χρώμα, είναι που επιστράφηκαν στους ιδιοκτήτες τους. Το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020 τα δύο από τα τρία κτήρια (Ματρόζου 45 και Παναιτωλίου 21) ανακαταλήφθηκαν από τους κατοίκους τους, από τους γείτονες, από τον κόσμο του αγώνα. Και οι ένστολοι ταραξίες ήρθαν και πάλι.
Ήρθαν με μηχανές, κλούβες, περιπολικά, ασφαλίτικα, drones, ελικόπτερα. Επιτέθηκαν στον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος έξω από το κτήριο της Ματρόζου. Ξυλοκόπησαν τους συγκεντρωμένους, έπηξαν την γειτονιά στα δακρυγόνα, έβρισαν και συλλάβανε οκτώ διαδηλωτές. Επιτέθηκαν στον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος απέναντι από την κατάληψη της Παναιτωλίου, μέσα στον λόφο Φιλοπάππου. Εισβάλανε στον λόφο, ρίξανε κρότου λάμψης με κίνδυνο να προκληθεί πυρκαγιά και επιχείρησαν να κάνουν συλλήψεις, αλλά ο Φιλοπάππου προστάτεψε ακόμα μια φορά όσους και όσες τον αγαπάνε και τον προστατεύουν. Οι συγκεντρωμένοι έξω από τις καταλήψεις κατέληξαν στην πλατεία Μερκούρη. Τις επόμενες ώρες οι κατασταλτικές δυνάμεις επιστρατεύοντας κάθε μέσο που διαθέτουν κατάφεραν μετά από πολύωρη μάχη να εισβάλουν στα ΑΝΑΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΑ κτήρια, να συλλάβουν και να βασανίσουν 13 άτομα. Την επόμενη μέρα η συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια της Ευελπίδων δέχθηκε πάλι το μένος των κατασταλτικών δυνάμεων με αποτέλεσμα άλλες δύο συλλήψεις.
Απέναντι σε όλη αυτή την εμπόλεμη κατάσταση και την τρομοκρατία που εξαπολύθηκε από τις δυνάμεις καταστολής ή κατοχής, συνεπικουρούμενες από τους αλήτες-ρουφιάνους των καναλιών, οι γειτονιές μας στάθηκαν στο «ύψος» τους. Ένα «ύψος» πολύ ψηλό για τους τσιμεντόλιθους της κυβέρνησης. Οι γειτόνισσες και οι γείτονες βγήκαν στα μπαλκόνια, τις εισόδους των πολυκατοικιών, τους δρόμους διατυμπανίζοντας την αλληλεγγύη τους στους καταληψίες και φωνάζοντας ότι οι μπάτσοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι και να φύγουν. Η αλληλεγγύη εκφράστηκε στις ανοικτές πόρτες, στις φωνές διαμαρτυρίας, στο τρόλεϊ 15 που έφραξε το δρόμο στα μανιασμένα σκουπίδια των ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ, που κυνηγούσαν κόσμο, στις χειρονομίες αντίστασης. Η αλληλεγγύη έδωσε δύναμη στους καταληψίες να σηκώσουν ένα κόσμο ολάκερο στα χέρια τους και να τον φέρουν στα κεφάλια των κρατικών ταραξιών.
Απέναντι σε αυτή τη μαχητική αντίσταση το κράτος επιδεικνύει όλη του την εκδικητικότητα. Ο Μητσοτάκης, ο Χρυσοχοϊδης, οι δημοσιογράφοι-τσιράκια του συστήματος και οι μπάτσοι μέσω του δικηγόρου τους Θάνου Πλεύρη, βουλευτή, υπουργό και γνωστό ακροδεξιό σκουπίδι, απαίτησαν δημόσια την αναβάθμιση των κατηγοριών, για τους συλληφθέντες της ανακατάληψης της Ματρόζου 45 και πέτυχαν η «τυφλή» δικαιοσύνη να καταδικάσει τα συντρόφια, που υπερασπίστηκαν μαχητικά τη Ματρόζου, σε 6,5 χρόνια φυλακή με ανασταλτική ισχύ μέχρι το εφετείο στις 2 Δεκεμβρίου 2025.
Γνωρίζουμε ότι για το κράτος του «Νόμος και Τάξη», το ζητούμενο δεν είναι η καταπολέμηση της λεγόμενης «ανομίας», που έτσι και αλλιώς το ίδιο παράγει και συντηρεί. Στόχος όλων των φαντασμαγορικών και πολυέξοδων κατασταλτικών επιχειρήσεων είναι η τρομοκράτηση, ο παροπλισμός, η καταστολή και η εξαφάνιση όσων αγωνίζονται ενάντια στη φτώχεια, την καταπίεση, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον φασισμό και την εκμετάλλευση. Στόχος είναι οι καταλήψεις οι αυτοοργανωμένες δομές αγώνα γιατί αποτελούν κύτταρα ενός άλλου κόσμου, που μάχεται ενάντια στον παλιό της μιζέριας, της εξαθλίωσης, του εμπορεύματος και του κανιβαλισμού, γιατί αποτελούν εστίες αντίστασης και αυτοοργάνωσης. Στόχος του κράτους είναι όσοι και όσες σηκώνουν το κεφάλι, κοιτάνε τα αστέρια και ονειρεύονται, όσοι και όσες σφίγγουν τη γροθιά τους, όσοι και όσες στέκονται δίπλα στους «αδύναμους» και τους «κατατρεγμένους», όσοι και όσες παλεύουν για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και ελευθερίας.
Και εμείς ανήκουμε σε αυτούς… που παλεύουν για το αδύνατο ενάντια στο αδιανόητο!!!
Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τις αυτοοργανωμένες δομές.
Ενάντια στην τρομοκρατία και την καταστολή θα νικήσει ο δρόμος και ο αγώνας για ζωή και ελευθερία.
Πορεία αλληλεγγύης στις (ανα)Καταλήψεις και τους συλληφθέντες από την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 | Σάββατο 29 Νοεμβρίου | πλατεία Μερκούρη | 1μμ
Αλληλεγγύη στους/στις συλληφθέντες/είσες από την ανακατάληψη της Ματρόζου 45 που δικάζονται σε δεύτερο βαθμό στις 2 Δεκεμβρίου 2025.
Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου
κάθε Κυριακή 6µµ στην κατάληψη πρώην ΠΙΚΠΑ, Τιµοδήµου και Αντωνιάδου, Άνω Πετράλωνα
Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, κατά την περίοδο 2017-2020 απαρτίζονταν από τις καταλήψεις Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21 και Αρβαλή 3, οι οποίες υπήρξαν σημεία συλλογικής ζωής και αγώνα. Τον Γενάρη του 2020 η Ματρόζου 45 και η Παναιτωλίου 21 επανακαταλαμβάνονται μετά τις εκκενώσεις τον Δεκέμβριο του 2019. Η αστυνομία επιχειρεί εκ νέου εκκένωση με ισχυρές δυνάμεις όμως ο κόσμος της κατάληψης υπερασπίζεται μαχητικά τον επανακατειλλημμένο χώρο. Τελικά πολλές ώρες αργότερα και ενώ η γειτονιά έχει σηκωθεί στο πόδι, η αστυνομία εισβάλει και συλλαμβάνει τον κόσμο της κατάληψης μετά από άγριους ξυλοδαρμούς. Προηγουμένως έχει επιτεθεί στο άλλο κομμάτι της υπεράσπισης, στην συγκέντρωση αλληλέγγυων έξω από το κτίριο, με αποτέλεσμα τραυματισμούς και συλλήψεις (το δικαστήριο έχει πάρει αναβολή για 26/1/2026). Η δυναμική υπεράσπιση της Ματρόζου 45 φρέναρε το κύμα κρατικών επιθέσεων σε απελευθερωμένους χώρους αγώνα το οποίο εφορμούνταν από το περιβόητο τελεσίγραφο Χρυσοχοΐδη.
Τα συντρόφια πρωτόδικα καταδικάστηκαν σε 6,5 χρόνια φυλάκισης (εκτίσιμη ποινή), με αναστολή μέχρι το εφετείο, με σκοπό, την φίμωση, την τρομοκράτηση και την κοινωνική περιθωριοποίηση των κοινωνικών κομματιών που αμφισβητούν έμπρακτα τους σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου εντός της μητρόπολης και δημιουργούν ρωγμές στο κλίμα παραίτησης και απάθειας.
Στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό στο εφετείο.
Σε ένδειξη αλληλεγγύης στα συντρόφια της Κοινότητας Καταλήψεων βάλαμε στις γειτονιές μας αφίσες της Συνέλευσης Αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου και κρεμάσαμε πανό σε Ηλιούπολη και Σούρμενα.
Αλληλεγγύη σε όσα διώκονται για την εκκένωση της (ανα)κατάληψης Ματρόζου 45 στο Κουκάκι
ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ
10-100-1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
