Καλούμε στην 1η ανοιχτή συνέλευση την Πέμπτη 5/3 στις 18:00 στην ΑΣΟΕΕ εν όψει του εφετείου για την υπόθεση της ανακατάληψης της Ματρόζου 45 (2020), το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 30 Απριλίου. Μετά την αναβολή του εφετείου τον Δεκέμβρη συνεχίζουμε την καμπάνια αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της κοινότητας Κουκακίου ωστέ στις 30/4 να είμαστε πάλι όλες/οι εκεί.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Α. ΧΑΝΤΖΗ
*1) Επισυνάπτουμε το κείμενο της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στους/στις καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου, η οποία έτρεξε το διάστημα πριν το εφετείο του Δεκέμβρη καθώς η συνέλευση της Πέμπτης θα αποτελέσει συνέχεια εκείνης της διαδικασίας και καλούμε τον κόσμο να πλαισιώσει με τα περιεχόμενα, τις ιδέες και την παρουσία του:
ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΙΣ 30/4 ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
Στις 30/4 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό συντρόφισσα και σύντροφοι για τη μαχητική υπεράσπιση των κτιρίων της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου το Γενάρη του 2020. Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου δημιουργήθηκε το 2017 και απαρτιζόταν από 3 εγκαταλελειμμένα σπίτια (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3) τα οποία με συλλογική δουλειά έγιναν και πάλι βιώσιμα και λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και αγώνα για περίπου 3 χρόνια. Οι πόρτες των σπιτιών ήταν ανοιχτές για όσα επιθυμούσαν να αντεπιτεθούν στην κρατική βία και αδικία, σε όσα χρειάστηκαν καταφύγιο ή είχαν ανάγκη τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης της κοινότητας, σε όσα αναζήτησαν έναν συλλογικό τρόπο ζωής καθώς και στον κόσμο της γειτονιάς. Πέραν των συνελεύσεων και των εκδηλώσεων που φιλοξενήθηκαν, στα σπίτια λειτουργούσε η δομή της δανειστικής βιβλιοθήκης, των δημόσιων μπάνιων και πλυντηρίων και του χαριστικού παζαριού ρούχων. Η Κοινότητα συμμετείχε σε αγώνες για το καταληψιακό, το αντιφασιστικό, για τους/τις πολιτικούς/ες κρατούμενους/ες, ενάντια στην έμφυλη βία, την πατριαρχία, το ρατσισμό, την εκμετάλλευση της φύσης, ενάντια στον εξευγενισμό και την τουριστικοποίση του Κουκακίου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λόφου Φιλοπάππου κ.α. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια τα σπίτια της Κοινότητας δέχτηκαν φασιστικές επιθέσεις (3 εμπρηστικές επιθέσεις στην Παναιτωλίου) αλλά και εκκενώσεις, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί κάθε είδους βία (ξύλο, πλαστικές σφαίρες, κρότου λάμψης, χημικά) για να ξεσπιτώσει τους καταληψίες ή όποιο άλλο στέκονταν εμπόδιο στα κρατικά σχέδια που στόχο είχαν μια γενικευμένη επίθεση στους κατειλημμένους χώρους (βλ. υπόθεση Ινδαρέ). Τα συγκεκριμένα σπίτια μέχρι και σήμερα -5 χρόνια μετά τις τελευταίες εκκενώσεις- σαπίζουν στη γειτονιά του Κουκακίου με το κράτος να έχει δρομολογήσει την πώληση τους σε real estate εταιρίες προκειμένου να μετατραπούν σε πανάκριβα πολυτελή διαμερίσματα στην πλέον τουριστική γειτονιά του Κουκακίου. Οι κάτοικοι των σπιτιών υπερασπίστηκαν ενεργά τα σπίτια τους σε κάθε αστυνομική εισβολή. Συγκεκριμένα η κατάληψη Ματρόζου είχε εκκενωθεί ήδη δύο φορές (το 2018 και το 2019 παράλληλα με τις εκκενώσεις της Παναιτωλίου και της Αρβάλη) μέχρι και την ανακατάληψη-εκκένωση του 2020, με αποτέλεσμα οι καταληψίες να δικάζονται για τις πολιτικές τους επιλογές. Το επόμενο διάστημα αναμένονται τα δύο τελευταία δικαστήρια όσων υπερασπίστηκαν τα σπίτια της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου. Στις 29/10 δικάζονται οι καταληψίες που υπερασπίστηκαν το σπίτι της Παναιτωλίου μετά από αστυνομική επιχείρηση το 2019 ενώ στις 2/12 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό οι καταληψίες που υπερασπίστηκαν τη Ματρόζου 45 κατά την ανακατάληψη του κτηρίου το 2020. Όπως και στα προηγούμενα δικαστήρια έτσι και σε αυτά, τα συντρόφια μας θα υπερασπιστούν τα προτάγματά τους, τις σχέσεις τους, τους αγώνες που έδωσαν και τις δομές που δημιούργησαν.
Η απαίτηση για τη φυλάκιση των συντροφιών μας ήρθε επίσημα και δημόσια από την πολιτική εξουσία. Πλάνα από την εκκένωση κατέκλυσαν τα ΜΜΕ και έγιναν δηλώσεις με το αίτημα της παραδειγματικής τιμωρίας των συντροφισσών/συντρόφων, μέχρι και από τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη. Η πολιτική εξουσία ενήργησε επιπρόσθετα προς τη δίωξη: οι μπάτσοι, ούτε ένα μήνα μετά το φιάσκο της σύλληψης του γείτονα της Ματρόζου 45 Ινδαρέ που ξυλοκοπήθηκε στην ταράτσα του μετά την αποτυχία της αστυνομίας να εντοπίσει τους/τις καταληψίες, έκαναν μήνυση στα συντρόφια μας, με το δικηγορικό γραφείο του Πλεύρη να αναλαμβάνει την υπόθεση μαζί με διάφορους άλλους παρατρεχάμενους δικηγόρους-υπερασπιστές μπάτσων. Η συνεργάτιδά του και υποψήφια βουλευτής της ΝΔ Βαρελά ενώ αρχικά προσπάθησε να υποστηρίξει την πολιτική αγωγή ενάντια στις/στους καταληψίες εντούτοις αποβλήθηκε από το δικαστήριο. Παρόλαυτα, η ίδια την αμέσως επόμενη ημέρα της δίκης είπε δημόσια ψέματα στα ΜΜΕ για την έκβαση του πρωτόδικου δικαστηρίου σε μια προσπάθεια άντλησης πολιτικής υπεραξίας από το ζήτημα. Σαν να μην έφταναν αυτά, οι εκπρόσωποι της ελληνικής αστυνομίας έκαναν ξανά μήνυση και διαμαρτυρία προς τον εισαγγελέα επειδή δεν άσκησε δίωξη στις/στους κατηγορούμενες/ους με κακουργήματα για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Τελευταία εξέλιξη που αναδεικνύει το κρατικό μένος απέναντι στα συντρόφια μας αποτελεί η μήνυση που έγινε τον περασμένο Αύγουστο κατηγορώντας τους για φθορές στις στολές των μπάτσων και απαιτώντας την πληρωμή τους.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η εξάντληση της ποινικής αυστηρότητας του πρωτόδικου δικαστηρίου όπου καταδίκασε τα συντρόφια μας σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή ως το εφετείο αν και καμία από τις κατηγορίες για τις οποίες διώκονται δεν ταυτοποιεί μεμονωμένα καμία συντρόφισσα και κανέναν σύντροφο. Σε άλλη υπόθεση, οι δύο από τους μπάτσους που έκαναν μήνυση στα συντρόφια μας διώχθηκαν ποινικά για τον ξυλοδαρμό και το βαρύ τραυματισμό ενός ηλικιωμένου ανθρώπου εντούτοις αθωώθηκαν, καθώς ο ίδιος «δεν μπόρεσε να ταυτοποιήσει ποιος ακριβώς τον χτύπησε». Στην περίπτωση του Κουκακίου, παρ΄όλο που οι μπάτσοι δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν ποιος έκανε τι, η δικαστική εξουσία καταδίκασε τελικά τα συντρόφια μας σε 6,5 χρόνια φυλάκισης δίνοντας την τελευταία στιγμή αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι σημαντική καθώς, πέραν του κατασταλτικού της στοιχείου απέναντι στις καταλήψεις, η πιθανότητα φυλάκισης των συντροφισσών/συντρόφων μας θα αποτελέσει προθάλαμο για την κανονικοποίηση της αυστηρότητας του νέου ποινικού και του νέου σωφρονιστικού κώδικα, ο οποίος ανοίγει την πόρτα στο ενδεχόμενο φυλάκισης ενός ευρύτερου κομματιού αγωνιστών/τριών ακόμη και για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Ο νέος ποινικός κώδικας με τη συνολική αύξηση των ανώτατων ορίων των ποινών και την ταυτόχρονη αυστηροποίηση των προϋποθέσεων χορήγησης αναστολής ή εξαγοράς μέρους της ποινής, καθιστά σε πολλές περιπτώσεις υποχρεωτική την ολική ή μερική έκτιση της ποινής για πλημμελήματα (π.χ. πραγματική έκτιση μέρους της ποινής για συνολικές ποινές από 1 έως 3 έτη) γενικεύοντας την ποινή φυλάκισης. Όχι μόνο γίνεται πιο εύκολο το να βρεθούν πολλοί άνθρωποι φυλακισμένοι, αλλά και ο εγκλεισμός στη φυλακή γίνεται ακόμη πιο βάρβαρος, με την αύξηση του πραγματικού χρόνου έκτισης της ποινής (π.χ. με την επιβολή αυστηρότερων προϋποθέσεων για την υφ΄όρον απόλυση ανεξάρτητα από την συμπλήρωση του χρόνου κράτησης και με την περικοπή των δικαιωμάτων επικοινωνίας και αδειών των κρατουμένων). Η περαιτέρω ρατσιστική διάσταση του νέου ποινικού κώδικα σε συνδυασμό και με τον πρόσφατο αντιμεταναστευτικό νόμο αποτυπώνεται στις διατάξεις που καθιστούν την έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων μεταναστ(ρι)ών ποινικό αδίκημα, στην επαναφορά της απέλασης αλλοδαπού ως ¨μέτρο ασφάλειας¨ (διάταξη που προηγουμένως είχε καταργηθεί), στην διοικητική απέλαση που μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί πριν καν εκδοθεί η δικαστική απόφαση, στην αύξηση του χρηματικού προστίμου για την έλλειψη των εγγράφων και στην παράταση του χρόνου εγκλεισμού μεταναστ(ρι)ών στα κέντρα κράτησης. Είναι παραπάνω από σαφές πως το νέο ποινικό οπλοστάσιο του κράτους ποινικοποιεί όλο και περισσότερες πρακτικές επιβίωσης και αντίστασης και ανοίγει όλο και περισσότερο τη βεντάλια κοινωνικών ομάδων που θα αντιμετωπίσουν την ποινή της φυλάκισης. Η εκδίκαση της υπόθεσης των συντροφιών μας γιατην ανακατάληψη της Ματρόζου, παρότι κρίθηκε με τις διατάξεις του προηγούμενου ποινικού κώδικα, πραγματοποιήθηκε εντός της χρονικής και πολιτικής συγκυρίας εφαρμογής του νέου ποινικού κώδικα.
Οι εκκενώσεις των σπιτιών της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου δεν πραγματοποιήθηκαν σε τυχαίο χρόνο αλλά αποτελούσαν κομμάτι ενός οργανωμένου σχεδίου καταστολής όλων των κατειλημμένων χώρων ανά την επικράτεια σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης του αναρχικού κινήματος. Η περίφημη διορία 15 ημερών προς τους καταληψίες, μέσω του γνωστού “τελεσίγραφου” του Χρυσοχοϊδη για εγκατάλειψη ή νομιμοποίηση όλων των καταλήψεων, έπεσε στο κενό. Ανακαταλήψεις, νέες καταλήψεις και ένα κύμα αλληλεγγύης προς όσα υπερασπίζονται τα σπίτια του αγώνα ξεδιπλώθηκε το επόμενο διάστημα. Το κατασταλτικό σχέδιο απέναντι στις καταλήψεις (μεταναστευτικές, πολιτικές, στεγαστικές) συμπληρώθηκε με το νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, το καθεστώς των προληπτικών προσαγωγών και την απαγόρευση κυκλοφορίας την περίοδο της καραντίνας εγκαθιδρύοντας έτσι το δόγμα νόμος και τάξη που διακηρύττεται από τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Ένα δόγμα που ολοκληρώνεται από την έννοια της εθνικής ασφάλειας και στο όνομα της οποίας μετανάστες/τριες δολοφονούνται στα σύνορα ενώ ο πληθυσμός στις φυλακές αυξάνεται κατακόρυφα με έωλα και στημένα κατηγορητήρια (π.χ. υπόθεση Α. Φλώρου, των 2 εθελοντών πυροσβεστών από την Πάτρα κ.α.). Οι επιθέσεις στις καταλήψεις και σε όσα τις υπερασπίζονται κι αγωνίζονται για μια αυτοοργανωμένη και ανεξούσια κοινωνία πηγαίνει χέρι χέρι με την αυστηροποίηση του νέου ποινικού κώδικα και την περαιτέρω υποτίμηση της ζωής μας (π.χ. ακρίβεια, ατομικές συμβάσεις εργασίας και 13 ώρες μισθωτής σκλαβιάς, περιορισμός συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, πειθαρχικά και διαγραφές φοιτητών/τριων ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της υγείας, της παιδείας, των μέσων μαζικής μεταφοράς, στεγαστική κρίση, παράδοση δημόσιων χώρων σε ιδιώτες, καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος). Οι καταλήψεις και ο κόσμος που συσπειρώνεται σε αυτές θα αποτελεί πάντα έναν από τους εσωτερικούς εχθρούς του κράτους καθώς είμαστε δύο κόσμοι σε σύγκρουση. Απέναντι στις κρατικές δολοφονίες (π.χ. Τέμπη, Πύλος), στη γενοκτονία της Παλαιστίνης και τα διακρατικά συμφέροντα παλεύουμε για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, σύνορα και κράτη. Απέναντι στις δολοφονίες από μπάτσους και αφεντικά (π.χ. υπόθεση Σαμπάνη, Φραγκούλη, Μανιουδάκη, Καριώτη) απαντάμε με οργή και αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις. Προτάγματα τα οποία ανθίζουν μέσα στις καταλήψεις και αντανακλούν έναν άλλο κόσμο.
Οι καταλήψεις καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες
Οι καταλήψεις βρίσκουν συλλογικές λύσεις σε φαινομενικά ατομικές ανάγκες. Στέγη, ρεύμα, νερό, φαγητό και ένδυση είναι κάποιες από τις βασικές ανάγκες οι οποίες καλύπτονται συλλογικά σε καταλήψεις. Εκτός αυτών, σε συγκεκριμένους χώρους στεγάζονται από αντιδομές υγείας (βλ. Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων) ή παραγωγής (βλ. ΒΙΟΜΕ) μέχρι στούντιο για μουσικά σχήματα κ.ά. Σε αυτούς τους χώρους προσπαθούμε να χτίζουμε ένα περιβάλλον αυτοπροστασίας απέναντι στην έμφυλη, ρατσιστική και κάθε μορφής εξουσιαστική βία. Είναι ζωντανά παραδείγματα υλοποίησης της συλλογικής έκφρασης αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας κόντρα στον καπιταλιστικό τρόπο ζωής.
είναι μέσα αγώνα
Είναι χώροι οργάνωσης των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων (συναντήσεις, συνελεύσεις, εκδηλώσεις, δομές, αποθήκευση υλικών, καταφύγιο, ορμητήριο). Στις γειτονιές αποτελούν πολλές φορές και κοινωνικά κέντρα. Δεν αναφερόμαστε μόνο σε πολιτικούς και στεγαστικούς χώρους του κινήματος και άλλων ομάδων που έχουν περιθωριοποιηθεί όπως τα μεταναστά. Αναφερόμαστε επίσης στις καταλήψεις ως μέσα αγώνα των κοινωνικών/πολιτικών κινητοποιήσεων, όπως τις καταλήψεις σε μεγάλες απεργίες ή απεργίες πείνας, καταλήψεις στο πλαίσιο αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, πανεπιστημιακές και σχολικές καταλήψεις, καταλήψεις μέσων παραγωγής καθώς και καταλήψεις γης ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Η ριζοσπαστικότητα των καταλήψεων έγκειται στο γεγονός ότι αμφισβητούν την ιδιοκτησία και για αυτό, όσο υπάρχουν, η εξουσία θα τις αντιμετωπίζει πάντα ως παράνομες.
και πραγματώνουν τις αξίες μας στο σήμερα
Τα προτάγματα της ισότητας, της οριζοντιότητας/αντιιεραρχίας, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης, της συμπεριληπτικότητας, του αγώνα για έναν άλλο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, βρίσκουν χώρο να γίνουν πραγματικότητα. Στις καταλήψεις μαθαίνουμε να ακούμε, να συζητάμε, να κάνουμε πίσω, να σεβόμαστε το ένα την άλλη. Δεν περιμένουμε να ωριμάσουν οι συνθήκες από μόνες τους, παίρνουμε τις ζωές στα χέρια μας, στο εδώ και στο τώρα.
Απέναντι στη βία του νόμου και της τάξης παραμένουμε άνομοι/ες/α
Η δική μας δικαιοσύνη είναι κοινωνική, και όχι δικαστική. Χτίζεται στους δρόμους και τους χώρους του αγώνα, και όχι στις δικαστικές αίθουσες που αναπαράγουν συστηματικά τις αξίες της κυριαρχίας, συντηρώντας την κοινωνική και ταξική καταπίεση, ξεπλένοντας βιαστές, πολιτικούς και ένστολους δολοφόνους καθημερινά. Γι’ αυτό η υπεράσπιση των καταλήψεων δε διαχωρίζεται από τη συνολική πολιτική δραστηριότητά τους. Η δίωξη και η καταδίκη σε 77 μήνες των συντροφιών μας έχει ως στόχο την τρομοκρατία και τον παραδειγματισμό ολόκληρου του καταληψιακού κινήματος. Όπως με την Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, έτσι κι η κατασταλτική αντιμετώπιση των συντροφιών από το Στέκι Βιολογικού είχε σαν αποτέλεσμα την καταδίκη τους σε 61 και σε 41 μήνες πρωτόδικα. Το πρόταγμα των καταλήψεων σε έναν κόσμο που οι ελεύθεροι χώροι περιορίζονται διαρκώς παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ, παρά τις διώξεις των καταληψιών. Σε πείσμα του κλίματος καταστολής, έχουν ανοίξει νέες καταλήψεις, έχουν γίνει ανακαταλήψεις, και πάντα θα ξεφυτρώνουν κατειλημμένες κοινότητες.
Απέναντι στη δικαστική και οικονομική ομηρία και το ενδεχόμενο φυλάκισης των συντροφιών μας, υπερασπιζόμαστε τις επιλογές μας, τους χώρους μας, τα προτάγματά μας. Απέναντι στο βάθεμα της καταστολής και της επιτήρησης προτάσσουμε κοινότητες αγώνα και αλληλεγγύης. Απέναντι στην εντεινόμενη μιζέρια και εσωστρέφεια στεκόμαστε με όλους τους τρόπους ο ένας δίπλα στην άλλη. Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής.
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους/στις Καταληψίες της Κοινότητας Κουκακίου
*2) Επισυνάπτουμε το κείμενο της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου σχετικά με την αναβολή του εφετείου τον Δεκέμβρη:
Στις 2/12 πραγματοποιήθηκε στην Ευελπίδων μαζική συγκέντρωση για το εφετείο της ανακατάληψης της Ματρόζου 45. Από νωρίς συγκεντρώθηκαν περίπου 300 άτομα από Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδας. Φωνάζονταν συνθήματα ακούγονταν απέναντι στις δυνάμεις καταστολής και μέσα στο δικαστήριο. Είχαν έρθει αρκετές κλούβες και περιπολικά. Οι μπάτσοι απέκλεισαν το κτήριο ενώ η είσοδος επιτρέπονταν μετά από έλεγχο, με αποτέλεσμα παρότι ήταν δημόσια η δίκη -όπως προβλέπεται για όλες- να δημιουργήσουν ένα άτυπο καθεστώς αποκλεισμού, όπου άφησε πολλά συντρόφια απέξω. Αρχικά δεν άφηναν ούτε τους μάρτυρες μας και τους κατηγορούμενους να μπουν μέσα. Εν τέλει, με την πίεση του κόσμου και των δικηγόρων επετράπη η είσοδος σε 20 άτομα την ώρα που θα ξεκινούσε η δίκη.
Η έδρα αποφάσισε αναβολή της διαδικασίας για τις 30 Απριλίου 2026 με την αιτιολόγηση ότι έλειπαν 4 από τους 10 μπάτσους-μάρτυρες κατηγορίας, γεγονός που συνέβη για πρώτη φορά συγκριτικά με όλες τις δίκες μας από το 2020. Μάλιστα οι 2 απουσίαζαν χωρίς κάποιο δικαιολογητικό έγγραφο οπότε και τους επιβλήθηκε πρόστιμο 800 ευρώ έκαστος. Επίσης 2 από τους απόντες ήταν και αυτοί που κατηγορούνταν για ξυλοδαρμό στο Γαλάτσι (https://nosquatterinprison.noblogs.org/2025/11/25/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%ce%bc%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%bf%cf%80%ce%ba%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7-%cf%83/). Οι δικηγόροι μας αρχικά ζήτησαν υποβάθμιση των ποινών, καθώς είχαμε κατηγορηθεί ακόμα και για μπάτσους όπου ο ιατροδικαστής έκρινε ότι δεν έχουν κανένα χτύπημα και στη συνέχεια ζήτησαν να εκδικαστεί η υπόθεση καθώς αφενός πρόκειται για μία πολυμελή δίκη και θα ήταν δύσκολο να είναι όλοι παρόντες και αφετέρου υπήρχαν οι καταθέσεις των μπάτσων από τις προηγούμενες διαδικασίες. Παρόλαυτα η έδρα αγνόησε τα επιχειρήματα και ανέβαλε. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι μηχανισμοί και σε τι επίπεδο μπορεί να κινητοποιήθηκαν για την αναβολή του δικαστηρίου. Εκτιμούμε ότι πιθανόν η έδρα δεν ήθελε να δικάσει διαπιστώνοντας από τη συγκέντρωση ότι πρόκειται για μία δίκη με μεγάλο κοινωνικό-πολιτικό αντίκτυπο. Επίσης δε θεωρούμε καθόλου τυχαία τη συγκυρία της αναβολής. Ήταν μία περίοδος ανάμεσα σε δύο κρίσιμες για κράτος και καταστολή ημερομηνίες (17 Νοέμβρη και 6 Δεκέμβρη) και μία συνθήκη όπου η κυβέρνηση έχει ήδη ανοιχτά σημαντικά μέτωπα με τις κινητοποιήσεις των αγροτών να είναι σε κλιμάκωση.
Bαρύνουσα θέση σε αυτή τη δίκη αλλά και γενικότερα στη νομική υπεράσπιση του καθεστώτος έχει η δικηγόρος και υποψήφια το 2023 με τη Νέα Δημοκρατία, Εβίτα Βαρέλα. Η Βαρελά, δικηγόρος και των βασανιστών του Β. Μάγγου, πιστή στα βήματα του Πλεύρη, έχει πάρει την υπόθεση πάνω της ως υπερασπιστής των μπάτσων. Η ίδια, αν και αποβλήθηκε από την πολιτική αγωγή των μπάτσων στην πρωτόδικη διαδικασία, εξακολουθεί να κατευθύνει τους μάρτυρες-μπάτσους (τόσο σε ότι αφορά τις καταθέσεις τους αλλά και την εμφάνισή τους ή μη στο δικαστήριο), ανάλογα του τι συμφέρει την κυβέρνηση. Είναι τόσο αδίστακτη που στο προηγούμενο δικαστήριο, παρότι αποβλήθηκε, την επόμενη μέρα βγήκε στα κανάλια για να δηλώσει ψευδώς ότι είμαστε φυλακή(!) και ότι αυτό ήταν δικό της επίτευγμα.
Σε κάθε περίπτωση θεωρούμε ότι η μαζική συσπείρωση του κινήματος εκείνες τις μέρες δεν άφησε ανεπηρέαστους τους κρατικούς σχεδιασμούς και αυτό θα επαναληφθεί όσες φορές και αν χρειαστεί. Η καμπάνια που έτρεξε τους μήνες πριν το δικαστήριο μας άφησε πολύ πιο δυνατούς/ες για τα επόμενα βήματα. Πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, γράφτηκαν και μοιράστηκαν κείμενα, βγήκαν αφίσες, ανέβηκαν πανιά σε κέντρο και γειτονιές, πραγματοποιήθηκαν μικροφωνικές, επιθετικές δράσεις, παρεμβάσεις, lives, open mics, συγκεντρώθηκαν χρήματα για την υπόθεση του Κουκακίου. Επίσης έτρεξε μία ανοιχτή διαδικασία πολλών συλλογικοτήτων και ατομικοτήτων, στο πλαίσιο της οποίας, ανάμεσα σε άλλα, πραγματοποιήθηκε μαζική πορεία στο Κουκάκι, εκδήλωση με τη συμμετοχή καταληψιακών εγχειρημάτων από Ελλάδα και εξωτερικό και μια πολυπληθής συγκέντρωση στα δικαστήρια η οποία κατέληξε σε αυθόρμητη πορεία μέχρι την ΑΣΟΕΕ μετά την αναβολή (συγκεντρωτικό δράσεων, ανακοινώσεων και υλικό από την καμπάνια https://nosquatterinprison.noblogs.org/). Η πιο σημαντική παρακαταθήκη ωστόσο που άφησε η καμπάνια ήταν ότι λειτούργησε σαν αφορμή για να συσπειρωθεί ο κόσμος του αγώνα, να εξελιχθούν οι μεταξύ μας σχέσεις και να νιώσουμε ότι στεκόμαστε από κοινού απέναντι στην καταστολή.
Το διάστημα πριν τη νέα ημερομηνία του δικαστηρίου θα καλεστεί εκ νέου ανοιχτή διαδικασία. Αν και το κράτος στοχεύει με την αναβολή σε μια πιθανή αποσυσπείρωση μας ή σε μια ευνοϊκότερη συγκυρία για το ίδιο, εμείς δηλώνουμε ξανά πως αναλαμβάνουμε από κοινού την ευθύνη για την ανακατάληψη της Ματρόζου 45, στεκόμαστε ενάντια στη φυλάκιση των συντροφιών μας και στις 30/4 θα είμαστε και πάλι μαζί στα δικαστήρια της Ευελπίδων.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ
30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΣ
Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου
